Μετά το τέλος της παθολογικής σχέσης

Τελευταία εργάζομαι σε ένα νέο και πολλά υποσχόμενο project με μια φίλη μου. Ήμασταν ξύπνιες μέχρι αργά τη νύχτα, εργαζόμασταν σε αυτό και το συζητάγαμε. Ήταν πολύ διασκεδαστικό! Θεωρώ τη φιλία της εξαιρετικά βοηθητική στο να ξανασταθώ στα πόδια μου και είμαι τόσο ευγνώμων για την παρουσία της στη ζωή μου. Σχηματίζουμε νέες φιλίες με εκείνους που έχουν βιώσει την παθολογία όπως και εμείς και κινούνται προς την κατεύθυνση της ανάπτυξης. Υπάρχει ένα βάθος και μια αυθεντικότητα σε αυτή τη σχέση που δύσκολα βρίσκω σε άλλες...

Οπότε λοιπόν, το πρωί ξύπνησα κουρασμένη, αλλά ενεργοποιημένη. Το να ξεκολλήσεις ένα έργο από το μηδέν είναι δύσκολη δουλειά, διανοητική και συναισθηματική. Η φίλη μου είναι άριστη στα τεχνικά θέματα, γι 'αυτό και με απαλλάσσει από τις φρικιαστικές τεχνικές λεπτομέρειες.

Με τη φίλη μου δημοσιεύσαμε έναν ιστότοπο μέσα από τον οποίο βοηθάμε επιζώντες. Είναι πολύ σημαντικό να συνεχίσουμε να στηρίζουμε τους επιζώντες, βοηθώντας τους να κατανοήσουν τις εμπειρίες τους με ένα διαταραγμένο πρόσωπο, αλλά κυρίως για να παράσχουμε την απαιτούμενη υποστήριξη για τα μετέπειτα συμπτώματα που αποτελούν το λεγόμενο μετα-τραυματικό στρες (PTSD) και είναι τρομερά δυσλειτουργική εμπειρία.

Αφού περάσει το πρώτο μέρος της ανάκαμψης, κάνει την εμφάνισή του το μετα-τραυματικό στρες. Πολλοί επιζώντες, μόλις απαλλαχθούν από τις ενοχλητικές έμμονες ιδέες στην αρχή, πιστεύουν οτι έχουν «επουλωθεί». Δυστυχώς, δεν είναι αυτή η περίπτωση και μπορεί να είναι πολύ οδυνηρό για όσους δεν καταλαβαίνουν ότι ακολουθεί ένα ακόμα στάδιο της ανάκαμψης που θα πρέπει να αντιμετωπιστεί, το μετα-τραυματικό στρες.

Το να είσαι υπό την επίδραση μιας παθολογικής σχέσης φέρνει συνεχείς και πολλές φορές ισχυρές συναισθηματικές αντιδράσεις, οι οποίες προκαλούνται από τον διαταραγμένο. Γινόμαστε υπερευαίσθητοι, και με τα επίπεδα της αυτο-αξίας μας και της ανεξαρτησίας μας σιγά-σιγά να φτάνουν να γίνουν εξάρτηση από τον πάσχοντα. Φτάνουμε να ζητάμε επιβεβαίωση της αξίας μας καθώς και μια αίσθηση ταυτότητας, την οποία περιμένουμε να μας δώσει ο άλλος. Οι δυναμικές που δημιουργούνται από την πλύση εγκεφάλου και τα νοητικά παιχνίδια, που είναι κλασικά σε μια παθολογική σχέση, δημιουργούν επίσης ένα τραυματικό δέσιμο και συνηθίζουμε αυτές τις αντιδράσεις.

Το μετα-τραυματικό στρες μπορεί να προκαλεί συναισθηματικά ξεσπάσματα. Εξαιτίας της συναισθηματικής μνήμης μας. Κοντινά μας ή μη, πρόσωπα, τα προκαλούν, ακούσια, δίχως να το καταλαβαίνουν. Μια πρόταση που ειπώθηκε και μας θυμίζει το παθολογικό παρελθόν, μια χειρονομία, ένα προσποιητό χαμόγελο, ένα αστείο, μια συμπεριφορά. Όλα αυτά τα πράγματα μπορούν να γίνουν μια συναισθηματική σκανδάλη, η οποία θα προκαλέσει μια υπερβολική αντίδραση σε μια αντιληπτή απειλή, που όμως δεν υφίσταται. Το μετα-τραυματικό στρες είναι πολύ περίπλοκη υπόθεση.

Τα συναισθηματικά ξεσπάσματα είναι, μακράν, τα δυσκολότερα στην επεξεργασία. Συχνά, όταν συμβαίνουν, ανεξάρτητα από το ακριβές περιστατικό που αποτελεί έναυσμα για εσάς, είναι ταχύτατο να εισέλθουν στο μυαλό σας. Είναι επίσης τα πιο απρόβλεπτα και το γεγονός αυτό κάνει το μετα-τραυματικό στρες τόσο απογοητευτικό για τον επιζώντα. Ποτέ δεν φαίνεται να υπάρχει τέλος στις αντιδράσεις, που μπορεί να εμφανιστούν οποτεδήποτε, κάτω από οποιαδήποτε δεδομένη περίσταση, πρόσωπο, τόπο ή πράγμα!

Αυτό είναι που κάνει τις διαταραχές προσωπικότητας τόσο πολύ επικίνδυνες. Παραλύει την ικανότητά μας να διακρίνουμε σωστά τις προθέσεις, τα κίνητρα των άλλων, που μπορεί τελικά να είναι η καλύτερη των προθέσεων. Θέλει δουλειά να απεμπλακείς συναισθηματικά από την παθολογία επειδή καιρό μετά, τα συναισθηματικά ξεσπάσματα εξακολουθούν να υπάρχουν.

Αυτό που είναι, σε πρώτη φάση, τόσο απογοητευτικό, μετατρέπεται αργότερα σε ευκαιρία για μεγάλη ανάπτυξη. Η ζωή σας δεν τελειώνει επειδή είχατε μια σχέση με έναν από τους πιο επικίνδυνους ανθρώπους στον πλανήτη! Δεν τελειώνει επειδή έχετε συναισθηματικά ξεσπάσματα. Μέρος της διακοπής του δεσμού με τον ψυχοπαθή, αφού αυτός / αυτή έχει φύγει, είναι να επεξεργαστείτε τα συναισθήματα, τις αντιδράσεις και τις απαντήσεις που του/της δίνατε κατά τη διάρκεια της σχέσης. Να μάθετε να καταλαβαίνετε ότι ήταν, στην ουσία, υπερβολικές αντιδράσεις απέναντι σε ένα απίστευτα τοξικό άτομο. Αυτό δε χρειάζεται να συνεχιστεί αφού η σχέση έχει τελειώσει. Το μετα-τραυματικό στρες μπορεί να είναι ο καλύτερος φίλος σας. Θα είστε σε θέση να μάθετε νέες δεξιότητες για την αντιμετώπιση αυτών των συναισθηματικών ξεσπασμάτων και θα είστε σε θέση να ανταποκρίνεστε κατάλληλα σε αυτά, όμως, παίρνει πολύ, πολύ καιρό.

Ποτέ δε λέω σε έναν επιζώντα ότι η διαδικασία επούλωσης είναι γρήγορη, ιδίως όταν έχει βιώσει τέτοια τοξικότητα. Το ίδιο πιστεύω και για το μετα-τραυματικό στρες. Είναι αναπόφευκτο να υπάρχει μετά από αυτές τις σχέσεις. Όταν είστε σε θέση να αποδεχθείτε ότι μπορεί να ασχολείστε με το μετα-τραυματικό στρες για το υπόλοιπο της ζωής σας, και ότι έχει να κάνει με διαχείριση, κατά ειρωνεία της τύχης, τότε μαθαίνετε να το διαχειρίζεστε καλύτερα. Η αποδοχή της πραγματικότητας βοηθάει σε τεράστιο βαθμό τη διαδικασία επούλωσης. Όταν αντιστεκόμαστε και αρνούμαστε δημιουργούμε τη μεγαλύτερη δυσκολία στον εαυτό μας.

Πολλοί επιζώντες νιώθουν μεγάλη απογοήτευση και θυμό για το πότε θα τελειώσει αυτό. Δεν μπορώ να τους δώσω μια συγκεκριμένη απάντηση, γιατί δεν υπάρχει. Μπορώ να σας πω αυτό που πιστεύω σε γενικές γραμμές από την παρατήρηση και την εμπειρία, αλλά αυτό είναι όλο. Ξέρω ότι είναι πολύ απογοητευτικό, αλλά το να το πολεμάτε είναι χειρότερο.

Νομίζω ότι όσο περισσότερο επεξεργαζόμαστε τον εαυτό μας, τόσο ωριμάζουμε και μαθαίνουμε περισσότερα για μας. Πιστεύω ότι χρειάζεται ένα τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, επειδή αυτές οι εμπειρίες είναι πάρα πολύ έντονες και εξαιρετικά τοξικές. Κάθε ξέσπασμα είναι μια ευκαιρία να επαναπροσδιορίσετε πού βρίσκεστε στο ταξίδι και ποιος είστε τώρα. Ξέρω ότι αυτή η διαδικασία γίνεται περισσότερο ευκολοχώνευτη με το χρόνο και με υπομονή. Το πρόβλημα με την άρνηση αποδοχής είναι ότι οι επιζώντες θέλουν απλά να απαλλαγούν από την οντότητα που τους δημιούργησε όλη αυτή τη ζημιά μονομιάς. Το κατανοώ αυτό. Η αλήθεια είναι ότι θα απαλλαγείτε πράγματι, αλλά όμως δε θα έχετε ολοκληρώσει τη δουλειά που πρέπει να κάνετε με τον εαυτό σας. Όταν αρχίσετε να πετυχαίνετε αυτόν το στόχο, θα διαπιστώσετε ότι τα γεγονότα που σας προκάλεσαν πριν, θα είναι εκείνα που πλέον πρέπει να αποφεύγετε, ή να βρείτε νέους τρόπους αντιμετώπισης. Τα πάντα εξαρτώνται από πολλούς παράγοντες και κάθε κατάσταση είναι μοναδική.

Θα πρέπει να ξεχωρίζετε το μετα-τραυματικό στρες από την παθολογία. Δεν είναι καθόλου το ίδιο πράγμα. Είναι ένα δώρο που σας έχει δοθεί, για να αυξήσετε την ευαισθητοποίηση σας, για να μάθετε, να καθορίσετε και να εφαρμόσετε όρια και πάλι, για να μάθετε ποιος είστε πραγματικά. Είναι μια διαδικασία, που όταν είστε διατεθειμένοι να τη δεχτείτε και να περάσετε μέσα από αυτήν, θα σας βοηθήσει να αγαπάτε τον εαυτό σας πολύ περισσότερο. Θα εκπλαγείτε με αυτά που θα πετύχετε μόλις την αποδεχτείτε.

Καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι αυτό, αλλά γνωρίζω πως όσο μπορείτε και μένετε μακριά από τοξικούς ανθρώπους, και εργάζεστε με τον εαυτό σας, τόσο απομακρύνεστε από τις τοξικές επιρροές της συναισθηματικής σχέσης μαζί τους.

Παρακαλώ να είστε υπομονετικοί με τον εαυτό σας!

  • 17 Απριλίου 2016
  • narcadmin

Σχόλια

George

23 Σεπτεμβρίου 2019 στις 21:30

Έχουν και οι νάρκισσοι συμπτώματα μετατραυματικού στρες ή μόνο τα θύματα;

narcadmin

29 Σεπτεμβρίου 2019 στις 14:44

George, πολύ καλή η ερώτησή σου. Για να έχει ένας ναρκισσιστής (ή κανονικός) μετατραυματικό στρες θα πρέπει να έχει τραυματιστεί ναρκισσιστικά σε κάποια φάση της ζωής του ή σε ολόκληρη τη ζωή του. Θα πρέπει δηλαδή να έχει πέσει και ο ίδιος θύμα. Οι ναρκισσιστές μπορούν να πέσουν θύματα άλλων ναρκισσιστών. Και ως θύματα παθαίνουν όλες τις ζημιές που παθαίνει κι ένα κανονικό θύμα. Η αλήθεια είναι οτι οι ναρκισσιστές προτιμούν τους κανονικούς ανθρώπους για θύματα για δύο κυρίως λόγους: 1. είναι ανυποψίαστοι και πέφτουν πιο εύκολα θύμα και 2. είναι "πιο καλά" θύματα, υπό την έννοια οτι δίνουν στο ναρκισσιστή ακριβώς αυτό που χρειάζεται. Ο ναρκισσιστής αρχικά θα ψάξει στον κύκλο των νορμάλ ανθρώπων για θύμα και αν δεν βρει, τότε προσπαθεί στους πιο ευάλωτους ναρκισσιστές. Ένας ευάλωτος ναρκισσιστής, παρόλο που αναγνωρίζει εύκολα οτι πάει να πέσει θύμα από κάποιον άλλον και να τον εκμεταλλευτούν, επειδή είναι ευάλωτος και σε κρίσιμη φάση αδυναμίας στη ζωή του, "αφήνεται" να τον εκμεταλλευτούν και δεν προβάλλει αντιστάσεις. Η διαφορά είναι οτι το θύμα-ναρκισσιστής ΔΕ ΔΙΝΕΙ στον εκμεταλλευτή του αυτά που θέλει, εύκολα και καλά.

Βαγκελης

18 Μαρτίου 2020 στις 15:51

Ναρκισους νετ καλησπέρα. Πριν 5 μέρες έχασα τον πατέρα μου. Τώρα κατάλαβα την αληθινή από λεία.

Γράψε κι εσύ ένα σχόλιο...

Όλα τα σχόλια για να δημοσιευτούν πρέπει πρώτα να εγκριθούν από το διαχειριστή.

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ narciSOS.net

Τα άρθρα στο narcisos.net δημοσιεύονται σε αραιά και τυχαία χρονικά διαστήματα. Μπορείτε αν θέλετε να δώσετε το email σας ΕΔΩ, ώστε να σας ενημερώνω μόλις δημοσιευτεί νέο άρθρο.