Ο στρουθοκαμηλισμός και η αυταπάτη του μη-θεραπευμένου θύματος

Όταν αρχίζουμε και ενημερωνόμαστε για την ψυχοπάθεια και το ναρκισσισμό, αρχίζουμε να κατανοούμε πως ο διαταραγμένος μας δελέασε να μπούμε σε σχέση μαζί του. Αντιλαμβανόμαστε ότι η σχέση χτίστηκε εξ ολοκλήρου σε απάτη, σε μια προσπάθεια του διαταραγμένου να μας τυλίξει σε μια φαντασίωση, αντιγράφοντας εντελώς τη δική μας συμπεριφορά και πραγματικότητα ως δική του. Όσο περισσότερο παραμένουμε στη σχέση τόσο μεγαλύτερη παραμένει και η συμμετοχή μας στον τραυματικό δεσμό. Τόσο περισσότερο υποχρεωνόμαστε να συμμετάσχουμε στη συναισθηματική ανεντιμότητά μας και στην αυταπάτη για αυτό που ξέρουμε οτι συμβαίνει: Κατάχρηση.

Όταν βγούμε από τη σχέση, καθώς ο ιστός ξεμπερδεύει και προχωρούμε στη φάση του προβληματισμού και της αυτο-αξιολόγησης, και αφού η αρχική φάση του συναισθηματικού μηρυκασμού τελειώσει (με την προϋπόθεση ότι δεν έχουμε κολλήσει στη φάση της εμμονής που κατηγορούμε τον πρώην), αρχίζει η μακρά διαδικασία της επούλωσης … ή μήπως όχι;

Σε αυτή ακριβώς τη φάση της ανάκαμψης, οι περισσότεροι επιζώντες θα κολλήσουν και θα παραμείνουν εκεί. Αποφεύγουν τη θεραπεία. Οι ίδιοι λένε ότι είναι «θεραπευμένοι» από τη σχέση, λένε στους άλλους ότι έχουν επουλωθεί από τη σχέση, θυμώνουν πολύ με εκείνους που προχωρούν μπροστά και είναι πραγματικά σε επούλωση διότι αντιμετωπίζουν τα προβλήματα τους, πολλά από τα οποία σχετίζονται με την παιδική ηλικία. Αυτό το μέρος της ανάκαμψης μπορεί να είναι το μακρύτερο και το πιο οδυνηρό απ' όλα. Είναι μια πραγματική κατάθλιψη. Δε θρηνούν απλώς μια απώλεια, το άτομο και τη σχέση, αλλά θρηνούν ΠΟΛΛΕΣ άλλες απώλειες που έχασαν μαζί με το σταμάτημα της σχέσης. Όλα αυτά συνοδεύονται από κατάθλιψη και θυμό. Καθώς η θεραπεία / επούλωση εξελίσσεται, όλα μαζί τα κομμάτια του παζλ συσσωρεύονται σε μια διαστρεβλωμένη εικόνα του εαυτού σας ως θήραμα. Εσείς τώρα προσπαθείτε να το αποσυναρμολογήσετε και να το αντιμετωπίσετε.

Συγκρινόμενοι με εσάς, (που είναι λάθος το να γίνεται σύγκριση σε θέματα επούλωσης, ούτως ή άλλως!), κάποιοι άλλοι επιζώντες ίσως σας αντιμετωπίσουν αρνητικά, ίσως είναι θυμωμένοι μαζί σας, σας κατηγορούν οτι δεν προσπαθείτε να βελτιωθείτε, οτι είστε «κολλημένοι». Θα σας πουν ότι δεν δουλεύετε σωστά το πρόγραμμά σας, ότι όλοι έχουμε «επιλογές» για το αν θα αισθανόμαστε θετικά στη ζωή μας ή όχι, και ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσετε, ότι έχετε «θρηνήσει» τον πρώην σας αρκετό καιρό. Όταν τους λέτε ότι το κάνετε για τον εαυτό σας και όχι για τον πρώην, απλά σας κουνάνε το δάχτυλο, ή σας ακυρώνουν με κάποιον άλλον τρόπο, ώστε να σταματήσετε να μιλάτε. “Σταματήστε να μιλάτε!”, σας λένε.

Αυτοί οι επιζώντες έχουν βαθιές πληγές που δεν έχουν επουλωθεί από την παιδική τους ηλικία. Εκδηλώνουν συναισθηματική ανεντιμότητα και κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Και ενώ το κάνουν αυτό, περιμένουν ότι κι εμείς θα παίξουμε το ίδιο παιχνίδι. Να το περιμένετε, διότι είναι πιθανό να συμβεί, οτι αυτά τα άτομα θα στραφούν εναντίον σας. Όχι επειδή δε σας νιώθουν, αλλά επειδή είναι συναισθηματικά ανέντιμοι με τον εαυτό τους. Σ’ αυτό το σημείο πολλοί από τους επιζώντες που περπατούν το μονοπάτι της θεραπείας μαζί, αρχίζουν και διχάζονται. Οποιαδήποτε δικαιολογία μπορεί και θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως λόγος για να μην ξυθούν οι πληγές από την παιδική ηλικία, πόσο μάλλον να επουλωθούν. Αν μπείτε σε διαφωνία με κάποιον που εμφανίζει συναισθηματική ανεντιμότητα και εξαπατά τον εαυτό του, σαμποτάρετε τη δική σας θεραπεία. Είναι δελεαστικό να πιστέψετε ό, τι σας λένε… ότι ανασύρετε τα άσχημα του παρελθόντος, ότι αυτά συνέβησαν πριν από πολύ καιρό, οτι πισωγυρίζετε και θέλετε να τα «ξαναζήσετε». Θα βρεθείτε αντιμέτωπος/η με εκατοντάδες, χιλιάδες δικαιολογίες που θα λένε οτι το να ασχολείστε με το παρελθόν σας είναι «ανθυγιεινό» για εσάς. Θα πάρουν θέση εξουσίας πάνω σας, επειδή εκείνοι είναι «θεραπευμένοι» ενώ εσείς δεν είστε.

Εάν ακούσετε πραγματικά τι λένε, ακόμα και όταν τους εξηγείτε, ή τουλάχιστον προσπαθείτε να τους εξηγήσετε, οτι η εμπειρία σας από το παρελθόν όσον αφορά τους παθολογικούς γονείς πρέπει να εξετάζεται (να “ξύνεται”) γιατί έχει τεράστια συμβολή στον τρόπο που κάνετε τις τωρινές επιλογές σας, θα πάρετε μια ακόμη πιο δημιουργική δικαιολογία για ποιο λόγο δεν το κάνουν οι ίδιοι και θα σας αποθαρρύνουν από το να το κάνετε εσείς, πάρα πολύ. Δεν μπορείτε, και πραγματικά δεν πρέπει να περιμένετε οτι θα υπάρξει κάποια κατανόηση για την προσπάθειά σας, επειδή απλώς και μόνο δεν μπορούν και δεν θέλουν εκείνοι να ασχοληθούν με τα προβλήματά τους. Αυτό δεν είναι υγιές. Πρέπει να είστε διατεθειμένοι να δείτε με ποιον τρόπο τα τραύματα από τους παθολογικούς γονείς έπαιξαν τεράστιο ρόλο στην ανάπτυξή σας, ή στην έλλειψή της, και στον τρόπο που σας έκαναν θύμα στα μάτια των άλλων παθολογικών, οι οποίοι σας λυμαίνονται.

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να προσπαθήσετε πολύ σκληρά να μην επηρεαστείτε από αυτά που ακούτε και να καταλάβετε από πού προέρχονται. Δεν είστε εσείς αυτοί που έχουν πρόβλημα με την επούλωση. Δεν είστε εσείς αυτοί που δεν μπορούν να διαχειριστούν την αλήθεια. Δεν είστε εσείς οι συναισθηματικά ανέντιμοι και δεν είστε εσείς αυτοί που κοροϊδεύουν τον εαυτό τους. Είναι εκείνοι… και μπορεί να είναι εξίσου τοξικοί για την ανάρρωσή σας, όσο είναι οι ίδιοι οι ψυχοπαθείς, στη φάση που προσπαθούν να σας δελεάσουν. Οι ψυχοπαθείς είναι παραπλανητικοί και οι μη-θεραπευμένοι επιζώντες είναι παραπλανημένοι. Η τοξικότητα και των δύο είναι ακριβώς η ίδια. Η μόνη διαφορά είναι ότι ο επιζών δεν προσπαθεί να σας βλάψει σκόπιμα. Όταν κάποιος δεν είναι συναισθηματικά ειλικρινής με τον εαυτό του, είναι σχεδόν αδύνατο να μπορεί να είναι ειλικρινής με τους άλλους.

Η πρώτη εξαρτημένη σχέση είναι εκείνη που αναπτύσσεται με τους γονείς. Αυτοί είναι υπεύθυνοι για να αναλάβουν μια πολύτιμη, αθώα ανθρώπινη ζωή και να καλλιεργήσουν την ΑΝΕΞΑΡΤΗΣΙΑ στο παιδί καθώς αυτό μεγαλώνει. Σε ένα παθολογικό σπίτι, οι έννοιες αυτές αποκρύπτονται από το παιδί, διαστρευλώνονται και γυρνούν εναντίον του! Ο παθολογικός γονέας δημιουργεί μια δυναμική που λέει ότι το παιδί θα είναι για πάντα υποχρεωμένο στο γονέα αυτό, αλλιώς θα το πληρώσει με απόρριψη, εγκατάλειψη και τιμωρία. Ο φόβος ότι θα χαθεί η εξάρτηση από το γονέα και θα πρέπει να τα καταφέρει από μόνος του, υπάρχει, ίσως για πρώτη φορά στη ζωή του, και αυτό είναι τρομακτικό. Ο παθολογικός γονιός μας κάνει συναισθηματικά ανέντιμους και μας συνηθίζει στις αυταπάτες, όπως συνηθίζει να κάνει και ο ίδιος. Μας μαθαίνει να αγνοούμε τα συναισθήματά μας, τις σκέψεις μας, τις δράσεις μας. Ακριβώς όπως συμβαίνει σε μια παθολογική σχέση.

Όσο είμαστε ακόμα πιασμένοι στα δίχτυα του παθολογικού γονέα ή άλλων παρόμοιων ανθρώπων, ό, τι μάθαμε στο σπίτι, τα πρότυπα μας, η συμπεριφορά και οι επιλογές μας, όλα αποτελούν αντίδραση στην εξάρτηση που προσπάθησαν να μας εμπλέξουν. Είναι κάτι αυτόματο. Δεν μπορείτε να θεραπευτείτε όσο διατηρείτε στο περιβάλλον σας τους ανθρώπους που διαιωνίζουν τη δική τους συναισθηματική ανεντιμότητα και αυτοεξαπάτηση, και βασανίζουν τη ζωή σας με δράματα, συμπεριφορές, οργή, εμπάθειες, πικρία, αρνητικότητα και ούτω καθεξής.

Το ερώτημά μου είναι το εξής: Εάν θέλετε πραγματικά την επούλωση, γιατί να θέλετε να συμμετέχετε σε όλα αυτά;

Οι υγιείς σχέσεις δεν βασίζονται στην εξαπάτηση, είτε αυτή προέρχεται από κάποιον διαταραγμένο, είτε από κάποιον μη-θεραπευμένο. Δεν είναι δυνατόν. Εκτροχιάζετε την ικανότητά σας να κινηθείτε προς τα εμπρός, αν δώσετε οποιοδήποτε βάρος σε αυτές τις εκφράσεις συναισθηματικής ανεντιμότητας. Θα πρέπει να αφήσετε αυτά τα άτομα να φύγουν. Ανεξάρτητα αν βρίσκεστε υπό ανάρρωση ή όχι. Πόσο μάλλον τώρα, που ξεκινάτε ένα ταξίδι θεραπείας, που βασίζεται στην ΕΙΛΙΚΡΙΝΕΙΑ. Θα ξεκινήσετε ένα ταξίδι που επιβάλλει να φύγουν όλες οι αυτο-παραπλανήσεις και που απαιτεί από τους γύρω σας να μην είναι εκείνοι έτσι, εφόσον σκοπεύετε να περπατήσετε το μονοπάτι μαζί. Η αποφασιστικότητά σας να ζήσετε την αλήθεια, την αλήθεια σας, θα σας βοηθήσει να μην καταπιείτε το δόλωμα. Τότε θα αρχίσετε πραγματικά να καταλαβαίνετε ότι τα καταφέρνετε από μόνοι σας. Αυτός είναι ο δρόμος σας. Θα συναντήσετε άλλους που θα σας υποστηρίξουν σωστά στην πορεία σας προς τα εμπρός και θα σας ενθαρρύνουν να συνεχίσετε να κινείστε σε αυτό το δρόμο, άσχετα του πόσο καιρό παίρνει. Μην ασχολείστε με τοξικούς ανθρώπους που θα μπορούσαν ενδεχομένως να σας αποθαρρύνουν από το δρόμο σας, γιατί η ανάκαμψή σας δεν είναι απλώς μια εξάσκηση για να μάθετε να αντιμετωπίζετε τους περιστασιακούς «αρνητικούς» στη ζωή σας. Η ανάκαμψη είναι η ζωή σας. Θα βρίσκετε αρνητικότητα και αρνητικούς ανθρώπους οπουδήποτε σε αυτόν τον κόσμο και ειδικά αυτές τις μέρες, αλλά η βαθιά εργασία επούλωσης, η ειλικρινής βαθιά δουλειά της επούλωσης, δεν είναι αρνητική, παρά τα συναισθήματα που τη συνοδεύουν και που ΕΙΝΑΙ αρνητικά. Πολλές φορές θα αισθάνεσθε σαν να θέλετε να πεθάνετε, τόσος πολύς θα είναι ο πόνος… αλλά υπάρχει κάτι μέσα στο πνεύμα σας, που σας λέει ότι θα πρέπει να το κάνετε αυτό, ότι θα πρέπει να το ξεπεράσετε, γιατί όταν οι απαντήσεις έρθουν και η αλλαγή συμβεί, θα υπάρχει φως στην άκρη του τούνελ. Όταν είμαστε αυτο-παραπλανημένοι και συναισθηματικά ανέντιμοι, τότε αυτό που βλέπουμε στην άκρη του τούνελ είναι κάποιος ανόητος που κρατά ένα αναμμένο σπίρτο!

Πολλοί θα κολλήσουν σε αυτή τη φάση της συναισθηματικής ανεντιμότητας και της εξαπάτησης του εαυτού τους. Θα εκπλαγείτε από το ΠΟΣΟΙ ΠΟΛΛΟΙ θα κολλήσουν σε αυτή τη φάση. Γιατί; Διότι για μία ακόμη φορά, η αντιμετώπιση του εαυτού μας και των συμπεριφορών μας, καθώς και των προτύπων από τα οποία προέκυψαν, αλλά και του τι σημαίνουν αυτά για ολόκληρη τη ζωή μας και για τον τρόπο που έχουμε ζήσει, σημαίνει ότι πρόκειται να περάσουμε κάποιο σοβαρό πόνο, οτι θα κάνουμε κάποια σοβαρή δουλειά. Πολλοί από αυτούς τους επιζώντες καταλαβαίνουν τι σημασία έχει η αντιμετώπιση της συναισθηματικής τους ανεντιμότητας και της προσωπικής τους εξαπάτησης, αλλά υποκύπτουν, γιατί δεν είναι διατεθειμένοι να παρατήσουν αυτό που ο παθολογικός γονέας χρησιμοποιεί ως εργαλείο για να τους κρατά στην πρίζα. Δεν έχει σημασία τι είναι, θα μπορούσε να είναι μια ανάγκη για επικύρωση, θα μπορούσε να είναι τα χρήματα, θα μπορούσε να είναι η ενοχή και η ντροπή. Θα μπορούσε να σημαίνει ότι είσαι κακός άνθρωπος, αν αφήσεις έναν άλλον πολύ κακό άνθρωπο, ο οποίος δε σε προετοίμασε για τις βασικές δυσκολίες της ΖΩΗΣ, σωματικά, συναισθηματικά, ακόμη και οικονομικά. Έχουμε κυριολεκτικά εκπαιδευτεί στο αίσθημα ενοχής, αν κόψουμε από τον τοξικό γονέα. Είμαστε εκπαιδευμένοι να τους δείχνουμε «σεβασμό», ακόμη και όταν σκοπίμως εκείνοι δε μας σέβονται.

Ολόκληρο το είναι σας, η ικανότητά σας να κάνετε υγιείς επιλογές, το αυτο-μαστίγωμα, η εξάρτηση από κάτι ή κάποιον, οι αντιδράσεις, οι επιλογές σας, δείχνουν ότι είστε λεία για έναν καρχαρία… όλα αυτά είναι αποτέλεσμα της έλλειψης σεβασμού, φροντίδας και αγάπης για εσάς. Όσο επώδυνο κι αν είναι, όταν εμφανίζετε συναισθηματική ειλικρίνεια και βάζετε STOP στην αυτο-εξαπάτηση και τις δικαιολογίες, τότε να ξέρετε ότι είστε πραγματικά στο δρόμο προς την ανάκαμψη. Περιέργως, όταν κάνετε αυτήν την υπέροχη και υγιεινή επιλογή, θα βλέπετε εύκολα τη συναισθηματική ανεντιμότητα και την αυτο-εξαπάτηση στους άλλους, θα βλέπετε πόσο βλάπτουν τον εαυτό τους και θα έχετε ακόμη και την επιθυμία να τους βοηθήσετε. Αλλά δεν θα μπορείτε. Θα πρέπει να τους αφήσετε να φύγουν, ώστε να μπορέσετε να εκμεταλλευτείτε αυτό το παράθυρο ευκαιρίας και να αναρριχηθείτε μέσα από αυτό. Αν εκείνοι έχουν κάποια στιγμή μια επιφώτιση και τη μοιραστούν μαζί σας, τότε συνεχίστε το περπάτημα μαζί στον ίδιο δρόμο, αλλά αν αισθάνεστε ότι είναι συγκαταβατικοί ή αποθαρρυντικοί, ήρθε η ώρα να τους αφήσετε να πάνε στο καλό και να προχωρήσετε με την ανάρρωσή σας.

Έτσι την επόμενη φορά που θα ξανασυναντήσετε αυτά τα είδη μη-επουλωμένης αντίδρασης, όταν ένας φίλος δε μπορεί να προχωρήσει μαζί σας και φαίνεται να έχει στραφεί εναντίον σας, απλά κοιτάξτε τον, αν μπορείτε (επειδή μπορεί να είναι θυμωμένος ή και κακός!) με συμπονετική ματιά. Η αντίδρασή του δεν προέρχεται από ένα μέρος αγάπης, αλλά από ένα μέρος πόνου, ένα μέρος μεγάλου φόβου. Το καλύτερο που μπορείτε να κάνετε για ανθρώπους σαν αυτούς, είναι να προσευχηθείτε για αυτούς και να παραμείνετε εστιασμένοι στη δική σας ανάκαμψη.

Η συναισθηματική ειλικρίνεια είναι κρίσιμη για τη δική σας ανάρρωση. Μην την τινάξετε στον αέρα επειδή ακούτε τις φωνές μέσα στο κεφάλι σας, εκείνων που δεν έχουν επουλωθεί, τις διαταραγμένες φωνές του παρόντος και του παρελθόντος. Αυτοί μπορεί να σας αφήσουν… αφήστε τους να ΦΥΓΟΥΝ. Όταν εκείνοι που είναι ακόμα αθεράπευτοι γίνουν έτοιμοι να εξετάσουν τη ζωή και την πραγματικότητά τους, θα το κάνουν. Λάβετε υπόψη σας ότι υπάρχει περισσότερη ελπίδα γι’ αυτούς, από όση υπάρχει για τον διαταραγμένο. Αλλά όπως συμβαίνει με το διαταραγμένο, μερικοί θα επιλέξουν να μην ασχοληθούν ποτέ με τέτοιον πόνο. Είναι δική τους επιλογή, αλλά η δική σας είναι να προχωρήσετε στην πορεία της συναισθηματικής ειλικρίνειας και να εργαστείτε για την αυθεντικότητά σας. Γιορτάστε αυτή τη θαυματουργή ανάπτυξη μαζί με άλλους που θα σας ενθαρρύνουν να συνεχίσετε «συνέχισε να κάνεις αυτό που κάνεις!”. Το μεγαλύτερο δώρο απ' όλα όμως, είναι η επιλογή μας να πάμε όλο το δρόμο μέχρι την ανάκαμψη, όπως επίσης και οτι αυτό θα πρέπει να το κάνουμε μόνοι μας, αυτό θα είναι η δύναμή μας. Η γνώση οτι είστε ισχυρότεροι και πιο θαρραλέοι από όσο νομίζετε! Δε χρειάζεται πλέον να εξαρτάστε από κανένα τοξικό άτομο. Μπορείτε να σηκώσετε τα δικά σας βάρη. Μπορείτε να είστε συναισθηματικά ειλικρινείς. Η πληρότητά σας θα είναι το μεγαλύτερο δώρο που θα δώσετε ποτέ στον εαυτό σας και αυτό θα είστε σε θέση να το μοιραστείτε με άλλους που θέλουν το ίδιο, οι οποίοι είναι εξίσου άξιοι με εσάς, και οι οποίοι θα επωφεληθούν από αυτό.

Μπορείτε να τα καταφέρετε! Το ξέρω ότι μπορείτε!

  • 7 Μαΐου 2016
  • narcadmin

Σχόλια

Βαγκελη

2 Ιανουαρίου 2019 στις 13:56

Πιστευω ότι την μάχη την δινει ο καθένας μόνος του. αυτό που καταλαβαίνω εγώ και πολύ σημαντικο είναι να απομυθοποιησουμε τον ψυχοπαθή ότι είναι παντοδύναμος. Είναι όσο μένουμε εκεί και τρώμε το παραμύθι του. 3 χρόνια κράτησε το μαρτύριο μου. πιστευω ότι άντεξα επειδή είμαι δυνατός. Νομίζω ότι τίποτα πια δεν μπορεί να με πικρανει. Είναι σαν να πας να εκπαιδευτεις στα. Ο.Υ.Κ. το πιστευω αυτό. επωδεινο αλλά Ο.Υ.Κας δεν γινεσαι.

Μαρία

28 Απριλίου 2019 στις 12:04

Πολύ καλό κείμενο, βαθειά ανάλυση σαν χειρουργικό νυστέρι και πολύ καλά ελληνικά! Ευχαριστώ πολύ, το διάβασα στη σωστή στιγμή, για να καταλάβω ένα συγκεκριμένο άτομο και να το αφήσω να φύγει... Ευχαριστώ!

Ρανια

26 Ιουνίου 2019 στις 12:55

Σ ευχαστω που κάνεις αυτήν δουλειά το σαιτ σώζεις κοσμο.

Αλεξ

1 Μαίου 2020 στις 10:40

Ως γνήσια ναρκισσιστική προσωπικότητα σε θεραπεία ταυτίζομαι με την ανάπτυξη του λόγου σου..Το να γνωρίσεις τον εαυτό σου είναι ένας επώδυνος θανατος λέει ο Μ.Βασιλειος κ συμφωνώ ο πόνος είναι οξύς.Μα η αλήθεια που αναβλύζει από το απόστημα που σπάει είναι αυτή που σε ωθεί να συνεχίσεις..Μέχρι να βγάλω όλα τα αγγιστρια της αυτοεξαπατησης από πάνω μου καρτερικά προσμένω για αυτό που δεν βλέπω..Όχι μια άλλη κίβδηλη ελπίδα αλλά την απλή αυθεντική ύπαρξη..Προχωράμε αδέρφια μέσα μας.

 

10 Μαίου 2020 στις 17:30

Κάνεις ναρκισιστης δεν θεωρεί πρόβλημα την προσωπικοτητα του και δεν ζητά θεραπεία. Αν εσύ είσαι εξερεση........

Γράψε κι εσύ ένα σχόλιο...

Όλα τα σχόλια για να δημοσιευτούν πρέπει πρώτα να εγκριθούν από το διαχειριστή.

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ narciSOS.net

Τα άρθρα στο narcisos.net δημοσιεύονται σε αραιά και τυχαία χρονικά διαστήματα. Μπορείτε αν θέλετε να δώσετε το email σας ΕΔΩ, ώστε να σας ενημερώνω μόλις δημοσιευτεί νέο άρθρο.