Μη δικαιολογείτε τους ψυχοπαθείς

Νομίζω ότι είναι σημαντικό να βλέπουμε την πραγματικότητα του ψυχοπαθή / ναρκισσιστή σε σχέση με την έλλειψη ενσυναίσθησης, την έλλειψη συνείδησης. Τι σημαίνει πάλι αυτό; Πολλοί από τους επιζώντες έχουν πρόβλημα να το κατανοήσουν.

Όταν η σχέση με αυτό το άτομο τελειώσει, οι επιζώντες έχουν την τάση να δογματίζουν για το πως η ζωή του ψυχοπαθή από δω και στο εξής θα είναι πάντα άθλια, για το πως ο ίδιος θα μισεί τον εαυτό του, πως θα καταστρέψει τη ζωή του με το μισογυνισμό του, πως θα μισεί τις γυναίκες που θα έρθουν στη ζωή του μετά από σας… βλέπετε τι γίνεται; Ποιος χρειάζεται τόσο πολύ δράμα στη ζωή του;

Όταν οι σχέσεις μας τελειώσουν, έχουν ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τελειώσει για τον ψυχοπαθή. Το πιο σημαντικό πράγμα στην ανάκαμψη, δεν είναι να γνωρίζεις «ακριβώς» τι είναι αυτός και τι κάνει και όλη την περιπλοκή που φέρνει η σχέση μαζί του, αλλά περισσότερο το ΓΙΑΤΙ ήσασταν στη σχέση μαζί του από την πρώτη στιγμή. Γιατί το επιτρέψατε αυτό στη ζωή σας.

Η ψυχοπάθειά του είναι ΔΙΚΟ ΤΟΥ πρόβλημα. Αυτό είναι γεγονός που δεν θα αλλάξει, αλλά δυστυχώς παρόμοια πρότυπα συμπεριφοράς εμμονής στην προβολή του τι θα συμβεί στο μέλλον του ψυχοπαθή, φαίνεται να συμβαίνουν στους επιζώντες. Αυτός είναι ένας ακόμη δημιουργικός τρόπος να χάνουν τον δικό τους πολύτιμο χρόνο.

Λίγα λόγια για τους ψυχοπαθείς / ναρκισσιστές που θα ήθελα να σας επαναλάβω και θα πρέπει να τα διαβάσετε ξανά και ξανά.

Προβάλλουμε την ενσυναίσθησή μας στους ψυχοπαθείς, υποθέτουμε από μόνοι μας τι μπορεί ή δεν μπορεί αυτός να «αισθάνεται», αν αυτό είναι αγάπη ή μίσος, ή κάτι ενδιάμεσο, υποθέτουμε οτι αισθάνονται με ένα συγκεκριμένο τρόπο σχετικά με τις δράσεις τους με τα νέα θύματα στο μέλλον, το συγκρίνουμε με ό, τι έκανε όταν ήταν μαζί μας, και επειδή οι εικόνες που παίρνουμε για το πώς είναι η νέα τους σχέση, την οποία εκλαμβάνουμε ως «ευτυχή» (αλήθεια, γιατί ακόμη τον τσεκάρετε;), υποθέτουμε, επειδή προβάλλουμε την ενσυναίσθησή μας σε αυτόν, καθώς και στο νέο θύμα (!), ότι είναι «ευτυχείς». Λοιπόν, αυτή ίσως είναι, αλλά εκείνον καθόλου δεν τον ενδιαφέρει αν είναι ο ίδιος ή εκείνη ευτυχής μέσα στη σχέση τους.

Ας αναλογιστούμε την πραγματικότητα των ατόμων χωρίς συνείδηση. Όσοι δεν έχουν συνείδηση δεν αγαπούν, δεν μισούν, δεν τους αρέσει κάτι ή όχι, δεν τους νοιάζει. Τα πάντα για αυτούς είναι φευγαλέα, στη «στιγμή», αλλά δεν είναι μια υγιής στιγμή όπως συμβαίνει για μας που εργαζόμαστε για να είμαστε προσγειωμένοι, αλλά είναι μια φευγαλέα συγκίνηση/αίσθηση για αυτούς. Παρατηρώντας πολλούς ψυχοπαθείς στη διάρκεια της ζωής τους, πολλά από αυτά που λένε ότι αισθάνονται ή μεγάλο μέρος των αντιδράσεων τους στα πράγματα, είναι ψεύτικα. Επειδή δε νιώθουν καμία συμπάθεια, δεν είναι δυνατό να αισθανθούν κάτι έντονα, αν όχι καθόλου. Μου πήρε πολλά χρόνια να καταλάβω ότι κάθε «οργή», κάθε δάκρυ, κάθε δηλητηριώδης λέξη για κάποιον άλλο, ό,τι ειπώθηκε ή/και έκανε ήταν για εφφέ. Σκοπός ήταν να προκαλέσουν μια αντίδραση σε εσάς. Σε αυτό είναι οι ψυχοπαθείς ειδικοί: Στο να προκαλούν την κατάλληλη συναισθηματική αντίδραση που θέλουν, σε εσάς. Τι συμβαίνει όταν οργίζονται και ξεσπούν σε σας; Λοιπόν, σας προκαλούν φόβο. Τι συμβαίνει όταν σας εκφράζουν την αγάπη τους; Λοιπόν, νιώθετε «ευτυχισμένοι», «επιθυμητοί», «αγαπημένοι». Τι συμβαίνει όταν δαιμονοποιούν κάποιους; Συμβαίνει εσύ μετά να θέλεις να πάρεις το μέρος τους και να συμφωνήσεις με τα πιστεύω των «αδικημένων»…

Αλλά τίποτα από αυτά δεν είναι πραγματικό. Είναι ο απόλυτος έλεγχος για να παρακολουθήσουν κάποιον να αντιδρά στα ψεύτικα δικά τους συναισθηματικά ξεσπάσματα ή για να δουν πώς αντιδράτε κατά τη διάρκεια του σεξ, ή πόσο σύμμαχοι είστε με αυτούς. Μήπως αυτοί «αισθάνονται» τίποτα από αυτά τα πράγματα; Όχι.

Πέντε λεπτά αργότερα, τα έχουν όλα ξεχάσει. Πόσες φορές έχετε δει να «ξαναγράφεται» η ίδια ιστορία που δημιούργησε μια απόλυτη WTF στιγμή για σας; Ας πούμε ότι έχετε εμπλακεί σε μια τεράστια διαφωνία. Ο ψυχοπαθής τροφοδοτεί την ψεύτικη συμπεριφορά του με θυμό και οργή. Εννοείται οτι βρίσκει τον τρόπο να δραματοποιήσει την κατάσταση στο έπακρο. Εσείς απαντάτε, κλαίτε, οργίζεστε, ουρλιάζετε, τρέχετε μακριά σε ένα άλλο δωμάτιο. Αυτό ήταν. Η πράξη παίχτηκε. Κάνατε ακριβώς αυτό που ήθελε να κάνετε. Πέντε λεπτά αργότερα; Είναι στον υπολογιστή του και μιλάει με μια άλλη γυναίκα (που δεν την γνωρίζετε), ή επιστρέφει δύο ώρες αργότερα με τη γνωστή ρουτίνα «μωρό μου, γειά σου, πώς πάνε τα πράγματα;»…

Η έλλειψη ενσυναίσθησης = έλλειψη συνείδησης. Στους ψυχοπαθείς δεν αρέσει να μην έχουν τον έλεγχο. Αυτό είναι όλο. Όταν δεν μπορούν να ελέγξουν τις αντιδράσεις σας και αντιδράτε έξω από το status quo/το κατεστημένο/το συνηθισμένο (δεν τους δίνετε ό,τι θέλουν, ή κάνετε το αντίθετο από αυτό που θέλουν, για παράδειγμα, φεύγετε), «εξoργίζονται». Και αυτό πάλι, είναι όλο μια στρατηγική εκδήλωση εφφέ. Γίνεται για να εκμεταλλευτούν το φόβο σας. Μια φευγαλέα στιγμή που δεν θα διαρκέσει. Αυτός είναι εθισμένος στις δικές σας αντιδράσεις, εθισμένος στις αντιδράσεις φόβου σας σε εκείνον, και, αν δεν έχει άλλο θύμα που να μην ξέρει για την ψυχοπάθεια και αντιδρά, σε οποιοδήποτε επίπεδο, τότε θα αρχίσει να σας καταδιώκει, να σας δυσφημεί, τέτοιου είδους πράγματα, μέχρι να βρει άλλο θύμα που να του δίνει αυτό που θέλει, που να αντιδρά στους ψεύτικους τρόπους του, που για αυτόν είναι «έλεγχος»!

Δεν πρέπει να προβάλουμε την αγάπη μας σε αυτούς τους ανθρώπους. Δεν πρέπει να προβάλουμε ούτε το μίσος μας. Δεν πρέπει να προβάλουμε την ενσυναίσθησή μας με κανέναν τρόπο που να την αντιλαμβάνεται ο ψυχοπαθής ως αδυναμία δική μας για αυτόν. Ούτε να προβάλουμε συμπάθεια για το επόμενο θύμα ή για τα θύματα πριν από εμάς, γιατί θα βρει τρόπο να μας δέσει και να μας εμπλέξει μαζί τους. Δεν έχει ψυχή, δεν έχει καμία συνείδηση. Είναι ένα άδειο δοχείο. Ό,τι μπαίνει από το ένα αυτί, βγαίνει από το άλλο. Δεν πρέπει ποτέ να πούμε, «ξέρω ότι πρόκειται να περάσει μια άθλια ζωή και να φέρει τη δυστυχία στους γύρω του!» ΌΧΙ! Κάτι τέτοιο είναι μόνο κατά το ήμισυ σωστό.

Αυτός δεν είναι ποτέ δυστυχισμένος. Δεν είναι, επειδή οι ψυχοπαθείς δε θεωρούν ότι έχουν προβλήματα.

Όλα και όλοι είναι ένα παιχνίδι για αυτούς. Η έλλειψη συνείδησης τους εμποδίζει να νοιάζονται για ο,τιδήποτε ή οποιονδήποτε. Θεωρούν πως η έλλειψη ενσυναίσθησης είναι ένα δώρο.

Μπορούν να κάνουν και να είναι οτιδήποτε ή οποιοσδήποτε θέλουν και δεν υπάρχει συναίσθημα γι’ αυτό. Απολαμβάνουν τη διαταραχή τους, επειδή ξέρουν ότι τίποτα δεν τους ενοχλεί και δεν μπορούν να κατανοήσουν πώς ενοχλείστε εσείς.

Αυτός είναι ο λόγος που είστε τόσο αναστατωμένοι, αρχικά, όταν η σχέση τελειώσει, γιατί αν εκείνος έχει βρει άλλο θύμα και δεν σας καταδιώκει πια, πιστεύετε ότι είναι «ευτυχής» και ότι το νέο θύμα έχει κάτι που εσείς δεν έχετε. Ναι, όντως έχει. Έχει μπλέξει με ένα μάγκα που δεν πρόκειται να δώσει δεκάρα γι ‘αυτήν, εκτός από το πώς αντιδρά στα κόλπα του. Τι μπορεί να πάρει από μέσα της και από τις αντιδράσεις της. Αυτός είναι και ο λόγος που είναι σε θέση να στραφεί αμέσως σε άλλους συντρόφους, αμέσως μετά, επειδή δεν έχει συνείδηση, στερείται συναισθήματος. Φυσικά, μπορεί να σας δαιμονοποιεί, ακριβώς όπως έκανε όταν ήταν μαζί σας και δαιμονοποιούσε το προηγούμενο θύμα.

Μου αρέσει να παρομοιάζω την έλλειψη ενσυναίσθησης του ψυχοπαθή με τα «χιόνια» σε ένα ραδιοφωνικό σταθμό. Έτσι ακριβώς αντιλαμβάνομαι το συναισθηματικό τους τοπίο. Εντελώς στατικό. Απολύτως τίποτα. Στην πραγματικότητα απλώς δεν ενδιαφέρονται. Δεν είναι «δυστυχισμένοι», επειδή δεν έχουν την ικανότητα, τα συναισθήματα, την ενσυναίσθηση να είναι δυστυχισμένοι. Ο ψυχοπαθής είναι ένας εξαρτημένος.

Ο εθισμός δεν είναι «αληθινή ευτυχία». Ο ψυχοπαθής είναι εθισμένος σε άλλους που θα του δώσουν ό,τι θέλει, καθώς θα αντιδρούν στα πλαστά δράματα του. Αυτός δεν έχει την ικανότητα να αναγνωρίσει τη δυστυχία του, έστω και αν ο ίδιος παραδέχεται οτι νιώθει δυστυχής, γιατί στον κόσμο του, δεν υπάρχει αυτό το συναίσθημα.

Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα. Δεν υπάρχει ευτυχία, δεν υπάρχει δυστυχία, δεν υπάρχει τίποτα. Τα πάντα είναι στατικά. Αυτό είναι όλο.

Μια φορά, ο πρώην μου είχε μια περίεργη αντίδραση. Έξυσα κατά λάθος ένα τηγάνι με ένα ατσάλινο σύρμα, ενώ μαγείρευα για το δείπνο. Έβαλε τα χέρια του στα αυτιά του, έκανε ένα μορφασμό στο πρόσωπό του και κυριολεκτικά όρμησε έξω από το δωμάτιο και έξω από την μπροστινή πόρτα. Ήταν τόσο οδυνηρό για αυτόν; Όχι, δημιούργησε αυτό το δράμα για να μπορέσει να πάει έξω και να μιλήσει με το νέο θύμα του στο τηλέφωνο. Αλλά εγώ προβάλοντας τη συμπάθειά μου, μπορούσα να φανταστώ πόσο ενοχλητικά δήθεν ένιωσε (επειδή κι εγώ έχω προβλήματα με ευαισθησία στο θόρυβο) και του ζήτησα συγγνώμη, όταν δεν ήταν καν απαραίτητο. Μέχρι να γυρίσει πίσω στο σπίτι, το είχε ήδη ξεχάσει.

Είναι πραγματικά σημαντικό να καταλάβουμε τι είναι η έλλειψη ενσυναίσθησης, τι σημαίνει πραγματικά. Τι σημαίνει να είναι ένας άνθρωπος χωρίς συνείδηση. Ο ψυχοπαθής δεν θα είναι ποτέ, μα ποτέ δυστυχισμένος όπως εμείς θα θέλαμε, ή ίσως ακόμη και πιστεύουμε ότι θα είναι, γιατί στην πραγματικότητα, δεν θα είναι. Δεν έχει την ικανότητα να νιώθει τύψεις, ενοχές ή να είναι διορατικός. Ό,τι κάνουν για τους άλλους, είναι απλά ένα μέσο προς το σκοπό τους. Παίρνουν ό,τι θέλουν, και όταν βαριούνται ή βρίσκουν άλλο θύμα, απλά προχωρούν. Δεν κάθονται να μελετήσουν τι κακό έκαναν σε σας. Πραγματικά δεν έχουν την ικανότητα να το κάνουν αυτό. Οι επιζώντες με τους οποίους μιλάω υποστηρίζουν οτι δεν είναι έτσι τα πράγματα, λόγω της ποικιλίας και της ένταση των συναισθημάτων που νιώθουν να βγάζουν οι ψυχοπαθείς από μέσα τους. Όμως οι επιζώντες είναι συνήθως άνθρωποι με έντονη ενσυναίσθηση. Αυτό που ένιωσαν στους ψυχοπαθείς δεν ήταν πραγματικό, αλλά θέατρο, υποκρισία. Ακριβώς έτσι παγίδεύτηκαν από τον «έρωτα» και το «βομβαρδισμό αγάπης» του ψυχοπαθή, που δεν ήταν ούτε εκείνος πραγματικότητα. Ήταν απατηλός, και αυτός είναι ακριβώς ο τρόπος που ο ψυχοπαθής λειτουργεί.

Καταλαβαίνω απόλυτα τον πόνο που νιώθουν οι επιζώντες όντας τόσο βαθιά πληγωμένοι, αλλά θα βλάψουν τον εαυτό τους περισσότερο εάν επιθυμούν το κάρμα του, ελπίζοντας και προσευχόμενοι και λέγοντας στον εαυτό τους και σε όλους τους άλλους πόσο «δυστυχισμένος» είναι και θα είναι ο ψυχοπαθής, επειδή απλά δεν θα είναι. Δεν μπορεί να είναι.

Το θλιβερό κομμάτι είναι, για μένα προσωπικά, το να περάσει κανείς από τη ζωή χωρίς συνείδηση. Χωρίς εμπάθεια δεν θα μπορούσα να καταλάβω τον πόνο του κόσμου, να μοιραστώ τις κοινές χαρές και λύπες. Θα μπορούσα βέβαια να κάνω οτιδήποτε θέλω, και δεν θα με επηρέαζε ούτε τόσο δα. Όμως έχω συνείδηση. Περνώ μεν πόνο και ταλαιπωρία, αλλά αυτό σημαίνει ότι μπορώ επίσης να απολαύσω την ειρήνη που πέτυχα να έχω τώρα στη ζωή μου. Μου δίνει την ικανότητα να κατανοώ τους άλλους σε ένα βαθύτερο επίπεδο και μου επιτρέπει επίσης να βοηθάω τους άλλους και να αναπτύσσομαι και να ευδοκιμώ ως ανθρώπινο ον. Μπορώ να αγαπώ πραγματικά τα παιδιά μου, το σκύλο μου, τους φίλους μου.

Είναι σημαντικό για σας να καταλάβετε την έλλειψη ενσυναίσθησης και της συνείδησης, διότι μόνο έτσι δε θα πονάτε άδικα ευχόμενοι για δικαιοσύνη, όταν δεν πρόκειται να έρθει. Αν μη τι άλλο αυτοί δε νοιάζονται ούτε αισθάνονται τίποτα. Οι ψυχοπαθείς είναι σε θέση να περιπέσουν σε νομικά προβλήματα, να εκδιωχθούν από σχέσεις και γάμους, μόνο και μόνο για να επανέλθουν και να ανοικοδομήσουν τη ζωή τους γρήγορα. Η έλλειψη ενσυναίσθησης, τύψεων ή ενοχών σημαίνει οτι δεν έχουν καμία ντροπή, ούτε για τα «εγκλήματά» τους, ούτε για τους ανθρώπους που έχουν βλάψει, συμπεριλαμβανομένου κι εσένα.

Για όλους εμάς με συμπάθεια, είναι μια απίστευτα δύσκολη έννοια για να την κατανοήσουμε. Αλλά μόλις το κάνουμε, δεν θα νοιαζόμαστε πια για αυτό που κάνει, ή τι συμβαίνει σχετικά με το νέο θύμα, και δε θα ελπίζουμε πια ότι «αισθάνεται» δυστυχισμένος. Η Γνώση, πιστεύω, του τι είναι ή δεν είναι το φαινόμενο αυτό, είναι το τελευταίο βήμα στην επούλωση. Για να μπορέσουμε επιτέλους να γυρίσουμε στον εαυτό μας και να αρχίσουμε να εργαζόμαστε για τη δική μας ανάκτηση.

Σταματήστε την προβολή της εμπάθειάς σας σε κάποιον που δεν έχει καμία. Σταματήστε την ενοχή, τις τύψεις, τη λύπη, τη συμπόνια για κάποιον που δεν έχει την ικανότητα να νιώσει ΤΙΠΟΤΑ από αυτά. Όλοι μας εξαπατηθήκαμε και εξαπατώμαστε. Αυτό έγινε από τα χέρια κάποιου χωρίς συνείδηση.

Μάθετε να κατανοείτε τη διαταραχή του. Όλα τα επίπεδά της. Εστιάστε σε σας και την ανάρρωσή σας.

  • 24 Αυγούστου 2016
  • narcadmin

Σχόλια

maira

19 Σεπτεμβρίου 2016 στις 09:41

Ειναι πραγματικα πολυ ρεαλιστικο αυτο το κειμενο. τι γίνεται όμως οταν υπαρχει ενα παιδι; Πως μπορεις να απομακρυνθείς απο το ατομο αυτο; Πως μπορεις να εξηγησεις σε ενα παιδι αυτη την κατασταση;

narcadmin

5 Αυγούστου 2018 στις 23:49

Κατ' αρχήν ο υγιής γονιός (ας πούμε π.χ. η μητέρα) πρέπει να είναι σε θέση να είναι ολοκληρωτικά υπεύθυνος για το παιδί, ακόμα π.χ. στην περίπτωση που ο ανεύθυνος ναρκισσιστής εγκαταλείψει την οικογένεια για να βρει άλλο θύμα. Αν είναι ο υγιής να εγκαταλείψει πρέπει να είναι εκείνος που θα ζητήσει επιμέλεια. Στο παιδί λες και προπαντώς δείχνεις έμπρακτα, οτι το αγαπάς, οτι θα είσαι δίπλα του και θα το στηρίζεις. Δεν του θάβεις το ναρκισσιστή γονιό, ούτε του τον επαινείς. Το παιδί δεν έχει καμία δουλειά να μπαίνει ανάμεσα ή μπαλάκι στη σχέση του ζευγαριού.

Nikos

1 Νοεμβρίου 2018 στις 14:43

Είναι 100% σωστά αυτά που γράφεις. Σχεδον όλα τα έχω ζήσει και τα ζω από γυναίκα (πρωην) αλλά όπως λέει και κάποια κυρία παραπάνω... Έχω μια κόρη 8 χρόνων. Μου την άφησε αφού βρήκε νέο θύμα... με την πρόφαση πως το έκανε επειδή όταν έκανε την βρωμοδουλεια δεν αντέδρασα. Δεν την εβρισα δεν της αντιτάχθηκα.. απλά της είπα κανε ότι θέλεις αλλά θέλω το παιδί μου... της το έλεγα τα τελευταία 5 χρόνια.. Μια και υποφέρει μαζί της.... απάτες κλεψιές ψέματα.. αναισθησία... αλλαζονια.. εκμετάλλευση ίντριγκες. Φανταστείτε εφτασε να μιλα στο τηλεφωνο με αλλον να την πιανω επ αυτοφώρω και μετα να λέει διάφορες αρλουμπες και δικαιολογιες.. της ελεγα διαζυγιο και δεν εφευγε (δεν ειχε εργασια ουτε εισοδημα) απλα καθοταν και έβρισκε διαφορες δικαιολογιες για τις πραξεις της.. φυσικα καταλαβε οτι δεν μπορω να ζησω χωρις την κορη μου και πατουσε εκει. Στο τέλος υπέγραψε την επιμέλεια αφού βρήκε άλλο θύμα.. Εγώ γλίτωσα.. Αλλά επειδή έχω το παιδί συνεχίζω να ανέχομαι τις αηδίες της τα διαφορά αίσχη κτλ.. φυσικα είπε πως μου έδωσε το παιδί επειδή με λυπήθηκε!!! Και φυσικά ξέρω ότι δεν το κανε γι'αυτό... απλά κάνω τον Σουηδό γιατί οι νόμοι στην Ελλάδα είναι τραγικά άδικοι για τους μπαμπάδες.. Έτσι με ένα συναινετικό και την επιμέλεια με απειλεί όταν γουστάρει ότι θα πάει στα δικαστήρια να μου την πάρει.. με λίγα λόγια όσο είναι μικρή η κόρη μου θα ζω πάλι με τις διάφορες απειλές... οι άντρες που έχουν γυναίκα νάρκισσο... συγχωρέστε με άλλα είναι σε τραγική θέση. Εγω αν δεν είχα παιδί θα την χώριζα στο πρώτο εξάμηνο που έβγαλε την μάσκα και θα το 'κανα με χαρά!! Δεν άντεχα τον πόνο να χάσω την μικρούλα μου.. Και να πέσει στα χέρια της.. Αυτό με καθήλωσε και την υποφερα χρόνια. Επίσης θέλω να πω πως μέχρι να γεννηθει η κόρη μου αυτή η γυναίκα ήταν μια άλλη.. Μετά την γέννηση του παιδιού είδα το ακριβώς αντίθετο από αυτό που γνώρισα!!!!

Baaγκελης

12 Δεκεμβρίου 2018 στις 20:05

Τα ίδια πέρασα κ εγώ σε σχέση με ψυχοπαθή. Ναρκισιστρια απ τον ένα άντρα στον άλλο ψέματα απάτες μπλεξίματα με το νόμο έχασα χρήματα αλλά το κυριότερο ήταν η περιφρόνηση κ εξευτελισμός που έφαγα στη μάπα. Δεν ντρεποταν για ότι κ αν έκανε δεν εξηγούνται με καμία λογική ένα τέρας. Περνω στάδιο αναρρωσης καλό κουράγιο σε ολους.

Annalisa

22 Δεκεμβρίου 2018 στις 23:50

Πολύ υποστηρικτικό αυτό το εγχείρημα σου!Μου πήρε 40 ολόκληρα χρόνια να καταλάβω ότι είχα και δυστυχώς έχω ΑΚΟΜΑ έναν ψυχοπαθή δίπλα μου!!Τον γνώρισα στα 18 μου,άπειρη, ευάλωτη τον ερωτεύτηκα. Βέβαια είχα από την αρχή της σχέσης δείγματα διαταραγμένης συμπεριφοράς αλλά λόγω και του νεαρού της ηλικίας, της άγνοιας και τυφλωμενη από έρωτα, τα αψηφησα !!!Μετά προέκυψε εγκυμοσύνη, με υποχρέωσε να σταματήσω σπουδές, γάμος και η έναρξη μιας μαρτυρικής ζωής μέχρι σήμερα που είμαι 58ετών!!Ο φόβος, η οικονομική εξάρτηση και η αντίληψή μου να μη χάσουν τα δυο παιδιά μου την ασφάλεια του οικογενειακού ιστού, που είχε υποστεί τριγμούς ανεπανόρθωτους,με κράτησαν δίπλα στον ψυχοπαθή με ό,τι αυτό συνεπάγεται!!Έχω 4 μηνες τώρα που προσπαθώ να σπάσω τα δεσμά μου αλλά με δυσκολεύει και υπονομεύει την επανάστασή μου!!Οι ανοχές μου είναι μηδενικές και δεν ξέρω πώς να το διαχειριστώ όλο αυτό!!

Νικανδρος

31 Ιανουαρίου 2019 στις 16:25

Εκτός από τον φόνο όλα τα άλλα τα είδα από την πρώην. Αυτό που με τρόμαζε και ήταν το μεγαλύτερο μαρτύριο...Ήταν ότι ήξερα πως σαν μάνα είχε 80% και γω 20% να πάρω την επιμέλεια.. Καταλαβαινετε πως γνωρίζοντας τι άτομο θα μεγάλωνε με το παιδι μου αν το έπαιρνε....ειμουν σίγουρος ότι το παιδί θα υποφερε..Και δεν είχα κανένα νομικό όπλο να το σώσω από τα χέρια της.Ειναι πολύ χειρότερη η θέση ενός άντρα σε αυτές τις περιπτώσεις....Η γυναίκες τουλάχιστον έχουν το νόμο με το μέρος τους.Εγω δεν είχα την πολυτέλεια Αυτή.Νομικο κενό..Και την συντηρουσα παρακαλώντας να βρεθεί κάποιο θύμα να με εγκαταλείψει...έγινε αυτό..Αλλά επειδή δεν της έφτανε αυτό..έκανε τα πάντα να με ξεφτιλίσει.εμεινε έγκυος με το νέο θύμα όσο ήταν με μένα.. εξασφάλισε στέγη και άνθρωπο να την συντηρεί...Και μετά ήρθε και υπόγραψε συναινετικό και επιμέλεια..Αφού φυσικά τα καμώματα της γίναν σε όλο τον κόσμο γνωστά.. Και χωρίς ίχνος ντροπής.
Γέννησε άλλο παιδί 5 μήνες μετά το διαζύγιο και παντρεύτηκε. Εννοείτε ότι στο νέο σύντροφό με παρουσίασε τέρας..Και αυτή μια στερημένη κοπέλα.. Χωρίς χρήματα..αδιάφορο σύζυγο..Και πολλά πολλά άλλα που άκουσα ο ίδιος με κοριους που είχα στο σπίτι...τρόμαζα από το μεγεθος της υποκρισίας και τα τρομερά ψέματα που έλεγε στον εραστή της...Και το πιο τραγικό τα έλεγε με ένα δραματικό ύφος που με έκανε να αναρωτιέμε όταν την άλλη μέρα που καθόμασταν στο σαλόνι...Δεν ήξερε ότι έχω κοριους παντού...Μου έλεγε πόσο αγαπάει εμένα και το παιδί.. Επίσης με μια πειστικότητα και άνεση ..Σαν να ήταν άλλη γυναίκα...τραγικά.. απίστευτα.. αηδιαζα και μόνο στην ιδέα ότι είχα παντρευτεί ένα τέτοιο υπάνθρωπο.

Νικόλας

31 Ιανουαρίου 2019 στις 19:24

Διαφωνώ με την άποψη narcadmin σε ότι αφορά ότι το παιδί δεν πρέπει να το λες τίποτα για την επικινδυνότητα του ναρκισου-κοινωνιοπαθη συζύγου και δεν αποδέχομαι Αυτή τη θεωρία Ακόμα και από του διαπρεπείς κατά τα άλλα επιστήμονες.Εγω είχα πατέρα που ήταν νάρκισσος -κοινωνιοπάθης η μητέρα μου μας μεγάλωνε περνοντας μας ότι έτσι είναι ο μπαμπάς σαν χαρακτήρας προκειμένου να μη μας δηλητηριάσει.. Όταν έγινα 15 χρόνων η μάνα μου πια δεν άντεχε Γιατί όντως την είχε τρελάνει.. δουλειά αφραγγεια κρίσιμο.. παραλογισμός..φασαρία.. σεξουαλική και..αλλα" Όταν κάποια στιγμη αποφασισε να μας πως θέλει να τον χωρίσει όλοι στράφηκαν εναντίον της..Δεν μπορούσαμε να χωνέψουμε ότι ξαφνικά τον έβγαζε τέρας.. Και αυτός Επειδή έβλεπε πως η μάνα μου ήθελε να χωρίσει μας πήρε από κοντά.. έκλαιγε χτυπιοταν..μας μιλούσε και μας έλεγε πόσο καλός ήταν και πόσο άδικα τον χωριζει..γενικα μας εστρεψε εναντιον της με εναν τοσο εντεχνο τροπο που ολοι τα βακαμε με την μανα μου.μετα απο αυτό γίναν διαφορά και η μάνα μου έμεινε.να σας πω την συνέχεια.. Μέσα σε λίγους μήνες άρχισε τα ίδια και χειρότερα...απλά κρυβόταν καλύτερα.. φρόντισε με έναν έντεχνο τρόπο να μας κάνει να φύγουμε σε άλλες πόλεις όλοι.. Και έμεινε η μητέρα μου μαζί του μόνη της.τα βασανιστήρια συνέχισαν κανονικά όταν κάποτε καταλάβαμε..Αυτό τι έκανε άρχισε να μας εκμεταλευετε..Π.χ δώσε αν έχεις χρήματα δανεικά...μας χρησιμοποιούσε όλα τα παιδιά του και δεν ενδιαφέρονταν ποτέ ούτε τηλ. Να ρωτήσει τι κάνουμε.Οτα με τα πολλά το καταλάβαμε και πήγαμε Να τον βάλουμε στη θέση του...τα λέω περιληπτικά, να σας πω τα Αποτελέσματα?μας πέταξε με τις κλωτσιές όλου από το σπίτι.. Και την μάνα μου ανήμπορη πια να εργαστεί.. με απειλές Ρεζιλίκια κτλ..τόσο που έπαθα σοκ με το ποσό τομάρι είναι αυτός ο άνθρωπος.. πήρα την μάνα μου μαζί και την συντηρω Εγώ.. Στα 50 πια Εγώ κατάλαβα Ποιος αληθινά είναι αυτό ο άνθρωπος.. Εννοείτε πως έσπειρε διχόνοια ανάμεσα στα αδέρφια.. γίναν τρομερά και φοβερά πράγματα.. Αυτό για τελειώνω Επειδή η μάνα μας..μας μεγάλωσε με μια ουδετερότητα έτσι που τον είχαμε μπαμπά.. Και αυτά ήταν τα Αποτελέσματα...διωγμενοι όλοι και Αυτός στα 70 +να γλεντάει με πουτανες..

narcadmin

1 Φεβρουαρίου 2019 στις 11:19

Τι καλύτερο μπορούσε να κάνει η μητέρα σας; Να σας πιάσει και να σας πει όταν ήσασταν 10 ή 12 ή 13 χρονών, "ξέρετε, ο μπαμπάς σας είναι ανεύθυνος και επικίνδυνος και κοιτάξτε να σώσετε τον εαυτό σας"; Ακριβώς αυτό πρέπει να σας πει, αλλά όταν εσείς θα είστε 18+ χρονών, όπου τότε θα έχετε το δικαίωμα και την ευθύνη να φύγετε από το σπίτι, και να βγείτε no contact με το ναρκισσιστή. Γιατί σημασία μεγαλύτερη δεν έχει μόνο να σε προειδοποιήσει η μαμά σου, αλλά το τι θα κάνεις εσύ αφού το μάθεις, από δω και στο εξής. Και τα ανήλικα παιδιά δεν μπορούν να σηκωθούν να φύγουν από το σπίτι, κανείς λογικός άνθρωπος δε θα τα συμβούλευε να το κάνουν. Υπάρχουν και τα ιδρύματα, τύπου χαμόγελο του παιδιού κλπ, αλλά δε γνωρίζω τίποτα για το πώς λειτουργεί αυτό και έτσι δε θα μιλήσω.
Η άλλη λύση που προτείνουν οι ειδικοί επί του θέματος, και που έχω διαβάσει, είναι ο υγιής γονιός, π.χ. η μητέρα, να αναλαμβάνει εξ ολοκλήρου την ευθύνη της ανατροφής, του εαυτού της και των παιδιών, και να ΦΥΓΕΙ ΜΑΚΡΙΑ από το ναρκισσιστή, μαζί με τα παιδιά, κρατώντας το no contact ως απαραβίαστο κανόνα, και με πολύ λίγες επαφές μεταξύ παιδιών και ναρκισσιστή, μέχρι τα παιδιά να ενηλικιωθούν και να αναλάβουν τον εαυτό τους και να αποφασίσουν μόνα τους αν θα βγουν no contact μαζί του ή όχι. Προϋπόθεση η μητέρα να είναι σε θέση να το κάνει, που στη δική σας περίπτωση, όπως μου περιγράφεις, δεν ήταν.

Ελευθερία Πέτρος

19 Αυγούστου 2019 στις 15:13

Δεν έχω δει ποτέ έναν σπουδαίο άνθρωπο όπως το Drigbinovia, Είναι τόσο αληθινό με τα λόγια, είμαι Ελευθερία Πέτρος και είμαι από τον Πειραιά. είχα μια ευτυχισμένη οικογένεια και έχω παντρευτεί για έξι χρόνια και ευλογημένος με δύο παιδιά μέχρι κάτι Τρομερά όντα για να πάω στο σπίτι μου και η πρώτη μου έχασα το γάμο μου, τότε χάσω τη δουλειά μου, η Aweeks αργότερα άρχισε να ψάχνει για διαζύγιο και ήμουν τόσο καταστρεμμένος γιατί την αγάπησα τόσο πολύ και έπειτα αποφάσισα να επικοινωνήσω με όλους όσους γνωρίζω ότι θα μπορούσα να με βοηθήσουν να μιλήσω με τη σύζυγό μου αλλά εκείνη αρνήθηκε, έχασα την ελπίδα να την πάρω πίσω, προσπαθώ το καλύτερό μου για να είμαι άντρας για έξι χρόνια και έχω σχεδόν εγκαταλείψει κάτι που έχω μέχρι μια μέρα όταν συναντήθηκα με έναν παλιό φίλο που επέστρεψε από ένα επαγγελματικό ταξίδι και μου είπε για έναν σπουδαίο μάγο με το όνομα Drigbinovia που την βοήθησε να επιστρέψει τον πρώην φίλο της με μόλις 48 ώρες και μου έδωσε το e-mail του [*] και αποφάσισα να επικοινωνήσω μαζί του και να τον δοκιμάσω. και αφού του είπα το πρόβλημα που έχω στη ζωή μου, μου είπε ότι όλα θα ήταν πίσω όπως και πριν, και μου έδιναν τι να κάνω σε μόλις δύο μέρες και ακολουθούσα όλες τις οδηγίες του το επόμενο πρωί η γυναίκα μου επέστρεψε στο σπίτι κλάμα ζητώντας συγγνώμη για μένα να την πάρω πίσω και μετά από αυτό κλήθηκε πίσω στην δουλειά και πάλι και προωθήθηκε ακόμη και από τους αντιπροσώπους πωλήσεων στο μάρκετινγκ έτσι παιδιά μπορείτε επίσης να τον WhatsApp στο [*]. επικοινωνήστε μαζί του σήμερα και λύστε όλα τα προβλήματά σας

*Τα στοιχεία επικοινωνίας έχουν γίνει απόρρητα από τη διαχείριση του narcisos.net.

narcadmin

20 Αυγούστου 2019 στις 13:48

Ελευθερία Πέτρο, σε καμία περίπτωση η χρήση μάγων δε βρίσκει σύμφωνο το narcisos.net, διότι προσπαθώ να πω μέσα από το μπλογκ οτι η ΑΝΤΙΘΕΤΗ κατεύθυνση είναι αυτή που θα σου λύσει τα προβλήματα, δηλαδή ο δύσκολος δρόμος της προσωπικής ευθύνης. Τα στοιχεία επικοινωνίας δε φαίνονται και γιατί δε διαφημίζω, αλλά και γιατί απαγορεύεται να δημοσιοποιώ τέτοια στοιχεία. Αν κάποιος ενδιαφέρεται να βρει αυτόν το μάγο θα τον ψάξει.

Μαγδα

21 Σεπτεμβρίου 2019 στις 20:49

ΠΈΡΑΣΑ 30 ΧΡΌΝΙΑ ΔΗΣΚΟΛΑ ΤΟΝ ΕΔΙΟΞΑ ΗΡΈΜΗΣΑ ΤΕΡΑΣ ΑΓΑΠΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΌ ΜΟΥ

Μαρία

8 Φεβρουαρίου 2020 στις 10:08

Όλα αυτά που διάβασα με βοήθησαν πολύ στο να καταννοήσω καλύτερα τι θα πει νάρκισσος και ψυχοπαθείς. Όταν γνώρισα τον πρώην συντροφό μου, μου παρουσιάστηκε εξαιρετικά ώριμος και κατασταλαγμένος άνθρωπος κ αυτή η συμπεριφορά συνεχίστηκε για 5 μήνες, βέβαια τον βοήθησε το γεγονός οτι ζούσαμε σε διαφορετικές πόλεις. Αν τον έβλεπα καθημερινά ισως να είχα καταλάβει νωρίτερα.. Μου παρουσίασε την πρώην του σαν τέρας κ ηταν σίγουρος οτι τον απάτησε, σκέφτηκα οτι αυτά συμβαίνουν κ τον λυπήθηκα κιόλας! Στη συνέχεια έγινε κτητικός κ ζηλιάρης σε σημείο που κατάλαβα οτι δεν είναι στα καλά του. Αποφάσισα να τον χωρίσω κ μετά απο 3 εβδ. ανακάλυψα οτι είμαι έγκυος. Είμαι άνθρωπος με βαθιά ενσυναίσθηση, προσπαθώ να φέρομαι δίκαια κ η υπεραισιοδοξία μου με μπέρδεψε, πίστευα οτι μπορούν ολα να γίνουν καλύτερα. Αφού του έδωσα την επιλογή να συμετέχει ή οχι (για το παιδί) και είπε ναι, αποφάσισα οτι όφειλα να προσπαθήσω να γίνουμε οικογένεια. Ευτυχώς δεν παντρευτήκαμε! Μόλις μετακόμισα σπίτι του άρχισε το μαρτύριο..ανακάλυψα οτι έβγαινε με άλλες κ μου δικαιολογίθηκε οτι το έκανε γιατί πίστευε οτι το κάνω κ εγω, το κατάπια κ έμεινα. Μόλις γέννησα με παράτησε κ έλεγε σε ολους οτι το παιδί δεν είναι δικό του, εγω κράτησα αξιοπρέπεια κ επικεντρώθηκα στο μωρό μου. Μετά έκανε κρυφά τεστ dna κ η αλήθεια φάνηκε. Όσο ημουν λεχώνα αυτός πήγαινε με άλλες κ οταν είδε οτι δεν ασχολούμαι μαζί του άρχισε να βρίζει κ να διεκδικεί συναντήσεις με το μωρό. Τον ανάγκασα να παει σε ψυχίατρο κ του έδωσε αντιψυχωσικά γιατί πίστευε οτι παω με ολο τον κόσμο!! Τα σταμάτησε σε 2 εβδ. κ τώρα λεει οτι είναι καλά, το χειρότερο είναι οτι η οικογένεια του τον πιστεύει! Το μωράκι μας είναι 8 μηνών κ εγω το πήρα κ έφυγα γιατί κατάλαβα οτι δε θα βγάλω ποτέ άκρη! Με αδίκησε τόσες φορές κ συνεχίζει να με συκοφαντεί χωρίς ίχνος τύψεων! Παρ'ολα αυτά τον αφήνω να βλέπει το παιδί όποτε θέλει ομως μόνο με την παρουσία μου. Φοβάμαι οτι η μπερδεμένη του προσωπικότητα θα έχει αντίκτυπο στο παιδί γι' αυτό θα ζω μακριά ωστε να μην έχουν καθημερινή επαφή. Φυσικά τώρα ξέρω οτι η πρώην του ηταν θύμα κ αυτή, οπως θα είναι κ η επόμενη! Τι να κάνω με το παιδί? Είναι καλός μαζί του. Δε θα τον κατηγορώ, ούτε θα τον ανεβάζω..να αφήσω το παιδί να δει μόνο του τους γονείς του? Όμως ξέρω πόσο σημαντικό είναι να εχει καλή σχέση με τον μπαμπά του..

narcadmin

9 Φεβρουαρίου 2020 στις 01:46

Γειά σου Μαρία. Η γνώμη μου είναι ναι, να αφήνεις το παιδί να βλέπει τους παππούδες του από την πλευρά του πρώην σου, αλλά και γενικά όλα τα μέλη της οικογένειας, μη φοβάσαι οτι εκείνοι οι άνθρωποι θα του βάλουν λόγια για εσένα, το απόλυτα πιθανότερο είναι να μην το κάνουν. Είναι σε όλους γνωστό οτι το παιδί δε φταίει για τα όποια προβλήματα των γονιών, και οι περισσότεροι συγγενείς δεν είναι πια και τόσο τρελλοί που να πάνε να μπερδέψουν την κατάσταση ακόμα περισσότερο! Εξ' άλλου είναι άδικο για το παιδί να χάνει την επαφή με συγγενικά πρόσωπα χωρίς να φταίει σε τίποτα. Στη δική μου οικογένεια τουλάχιστον, που εγώ είχα και τους 2 μου γονείς ναρκισσιστές, κανένας απολύτως τρίτος συγγενής (γιαγιά, παππούς, θείοι, κλπ) δε μου είχε βάλει ποτέ μα ποτέ λόγια για το γονιό μου από την άλλη πλευρά, και μια φορά μόνο που η αγαπημένη μου γιαγιά, μαμά της μαμάς μου, μου παραπονέθηκε για συμπεριφορά του πατέρα μου, εγώ της είπα σε παρακαλώ σταμάτα τη συζήτηση γιατί με ενοχλεί, και εκείνη δεν μου ξαναπαραπονέθηκε ποτέ για τον πατέρα μου! Ήμουν αρκετά μεγάλη βέβαια, πρέπει να είχα περάσει τα 20 τότε.

Ελενη

17 Φεβρουαρίου 2020 στις 16:17

5 χρονια σχεση με ψυχοπαθη. Πρεπει να εχει και καταθλιψη μαζι. Ρουφουσε τη χαρα και τη ζωντανια απο ολους. Καταλαβαινε οτι σε ενοχλουσε κατι: πηγαινε και το εκανε επιτηδες πιο πολυ. Σκεφτομουν μα καλα δε μ αγαπαει αυτος ο ανθρωπος; Αλλα τρεφοταν απι τις αντιδρασεις μου. Με εκανε να φερομαι υστερικα ενω ειμαι ηρεμη και χαρουμενη σαν ανθρωπος γιατι εκανε πραγματα που δεν εχουν λογικη. Πχ ειχαμε σχεση απο μηνυματα γιατι του ελεγα οτι μου λειπει και ηθελα να βρισκομαστε ενω μενουμε κοντα. Ελλειψη ενσυναισθησης. Ψαρευαμε και ξεκοιλιαζε ζωντανα τα ψαρια. Σοκ εγω. Τωρα λεει αισθανεται δυστυχισμενος και θελω να τον βοηθησω. Υπαρχει τροπος αραγε; Απο οτι εχω δει δυστυχως δεν αλλαζουν οι ανθρωποι αυτοι. Αν υπαρχει καποιος που εχει βοηθηθει ας στειλει

Βαγκελης

22 Φεβρουαρίου 2020 στις 17:29

5 χρόνια κράτησε κ εμένα το μαρτύριο μου. 5 χρόνια απ την ζωή μου πεταμένα στον βρόντο. Φύγε να σωθείς. Θα πονεση στην αρχή αλλά μετά η ζωή θα σου χαμογελαση πάλι. Αυτού πρέπει να επικεντροθης. Διάβασε προσεκτικά το σαιτ ότι λέει έτσι είναι. Ήταν η κακία μας τύχη να βρεθούν αυτοί η άνθρωποι λέμε τώρα στον δρόμο μας. Δύναμη και πίστη θα τα καταφερης.

Μαρί

1 Απριλίου 2020 στις 01:11

Από τα πιο αληθινά και αξιόλογα άρθρα που έχω διαβάσει.
Είναι τραγικό να ζεις με έναν τέτοιο άνθρωπο.
Δυστυχώς και εγώ ανήκω στην κατηγορία που δεν μπορώ να φύγω για οικονομικούς λόγους.
Έχω δύο υπέροχα παιδάκια και πίστευα πως με την αγάπη μου θα μπορούσα να τον βοηθήσω.
Τόση αγάπη ανθρωπος δεν πήρε όσο ο αντρας μου. Κι όμως κάθε φορά μου κάνει κάτι χειρότερο.
Ενοειτε ότι παντού με κατηγορεί κυρίως στις γκόμενές Ενοειτε ότι για όλα φταίω εγώ.
Το πιο απίστευτο όμως είναι πως μπορεί και πειθη μερικούς ανθρώπους. Αυτοί που δεν τον ξέρουν τον περιγράφουν σαν το καλύτερο παιδί.
Είναι απίστευτα χαρούμενος ανέμελος διασκεδαστικος έξω από το σπίτι και ένα τέρας μέσα στο σπίτι.
Πολλές φορές νοιώθω πόσο μεγάλο βαριδιο είμαστε εγώ και τα παιδιά για αυτόν.
Το χειρότερο από όλα στην δική μου περίπτωση πέρα από όλα τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά που περιγράφετε και τα έχει όλα, είναι πως με κατηγορεί ότι είμαι τρελή πως με πηγαίνει σε ψυχίατρους και κάνεις δεν μπορεί να με βοηθήσει κτλ κτλ.
Πολλές φορές ζήτησα την βοήθεια της οικογένειας του αλλά τους έχει πείσει τόσο πολύ ότι εγώ φταίω για όλα που μέχρι και εμονη μου έχουν πει πως έχω μαζί του.
Εγώ κατάφερα και έβαλα κοριό πάνω στα ρούχα του.
Απορώ με αυτά που ακούω πως στέκομαι ακόμα στα πόδια μου και μεγαλώνω τα παιδιά μου.
Αυτοί οι άνθρωποι είναι χειρότεροι από τους δολοφόνους.
Καθε μέρα μαζί τους είναι θάνατος.

Χρηστος

22 Απριλίου 2020 στις 18:30

Δυστυχώς μεγάλωσα με την πιο ευαίσθητη μάνα και εναν νευρασθενικο ψυχοπαθη πατερα ανόητο να πω ακαρδο μεγάλες φασαρίες σπίτι να χτυπάει τη μάνα τον αδερφό και την αδερφη μου να την απειλει μου εμένα ειδικα εμένα γιατί ήξερε μια μέρα θα τον κυνηγούσα άσχημα θα με ανάγκαζε δηλαδή άγχος είχε με τα λεφτά σίγουρα φυσικο αλλά τα βάρη τα έριχνε στην μάνα μου εσύ φταις βρισιές την έστελνε στην γιαγιά μου να πάρει λεφτά δούλευε δε λέω ουτε ποτό καταχρήσεις είχε αλλά όλη μέρα ξεσπαγε στο σπίτι τα νεύρα είχε εμμονή με την καθαριότητα παλι ξεσπαγε στην μάνα μου και το λαθος τη ηταν οτι τον δικαιολογούσε στενοχωρημένος πήγαιναμε σχολείο με τα αδερφια μου .Δυσκολευομασταν να μπουμε στην κοινωνία με όλα αυτά απο μικρός παρα πολύ να πεθάνεις του λέγαμε με τα αδερφια μου όταν ειμασταν 10 ετών φανταστείτε σε τι σημείο μας έφερε δεν τα καταλαβαίνετε αυτά πρεπει να τα περάσετε μονο ετσι τον μισουσαμε χριστούγεννα Πάσχα τι είναι αυτά όλο προβλήματα έφερνε γκρίνια γκρίνια γκρίνια δεν θέλαμε ουτε παιχνίδια ουτε φαγητά ουτε γλυκά την γκρίνια που είχε δεν αντεχαμε απο 3 ετών έφερνε και γκομενες του μέσα στο σπίτι όταν ημασταν μικρά πιο μεταθα τον Σκοτωννα μάλλον μάνα της λέγαμε σκότωσε τονστον ύπνο της λεγαμε σε όλα τον κάλυπτε σίγουρα τον σιχαθηκε μέσα της όλο έκλαιγε και αυτήν όλο μας μειωνε εμας απο παιδιά άσχημο αυτό έλεγα μέσα μου δεν μου αξίζει αυτό γιατί λέω απο φαγητο ρούχα δεν μας άφηνε αλλά μονίμως να κανει σαν υστερικος σε μεγαλο βαθμο να σπαει πιατα οτι βρει και συχνα αυτο εξω στον κοσμο ηταν καλός σε ολους μας είχε δημιουργησει μεγαλα ψυχολογικά προβλήματα και αυτά είχαν αντίκτυπο στην κοινωνια εμένα με φοβόταν ήξερε θα τον κυνηηησω μια μέρα αγρίμι με είχε κανει Στα 18 κάνω την πρωτη σχέση με μια υπεροχή κοπελα κάτι προβληματακια στη σχέση που ειχαμε θα σε καταλάβει μου έλεγε οτι δεν εχεις σταθερότητα και θα την χάσεις μου έλεγε αντί να χαρεί παλι με μειωνε.Είσαι άχρηστος και τετοθ μου έλεγε την αδερφη μου συνέχεια της έλεγε μην με ξεφτυλισεις με τα τσογλανια που θα γνωρίζεις της έλεγε πληγωνόταν στενοχωριόταν την βοηθουσα της έλεγα Άστον είναι ανοητος ψοφος να τον μασει έκλαιγε αυτή μια πολύ χαριτωμένη κούκλα αδερφή έχω και ευτυχώς τώρα έχει 3 παιδιά με εναν υπέροχο γαμο.Λοιπον έγραψα με φοβόταν θα τον κυνηγουσα ενα βράδυ πριν χρόνια ειχαμε καλεσμένους σπίτι μια παρεξήγηση παλι έβγαλε την μάνα υπαίτια την χτυπάει μπρος στους καλεσμένους η αδερφή μου στο δωμάτιο τρόμαξε ο αδερφός μου έλειπε παίρνω αναποδες ποτε ποτε μην επιχειρήσεις να το κάνετε αυτό όμως παίρνω αναποδες του τα είχα 20 χρόνια μαζεμένα ορμαω τόσο νευριασμενος και αυτός βέβαια ηταν ένας γεροδεμένος άνθρωπος του τραβάω μια κλωτσιά ήθελα να τον σκοτώσω μα δεν μπορουσα γιατί είναι πατέρας μου με χτύπησε κι αυτός δεν με ενοιαξε βέβαια αυτό να προφυλαξω την μάνα ηθελαβτο κατάφερα βέβαια αυτός ούρλιαζε 2 ώρες όλη η γειτονιά τον άκουσε ξεφτυλα μεγάλη ουτε να βγούμε εξω δε μπορουσαμε.Αν ειχαμε πιο πολλά λεφτά θα τον χτύπαγαν άσχημα θα έπαιρνα τα αδερφια μου και τη μάνα να φευγαμε θα ημασταν τουλαχιστον ελεύθεροι.Είναι άσχημο να θες να σκοτώσεις τον πατερα σου φανταστείτε ποσο υποφεραμε.Παντα τον βριζαμε άσχημα μας είχε αρρωστήσει τελείως τον βριζαμε και δεν ειχαμε τυψεις γιατι ετσι μας ειχε καταντησει Μαζευομαστα στο δωμάτιο όταν έκανε φασαρία και πέρα τη στενοχώρια μας μη χτυπήσει την μαμά λεγαμεκατατρομαγμενα όταν ημασταν μικρά.Την χτυπούσε ασχημα .Απο όταν τον στριμωξα μετα ηταν πιο επιφυλακτικός στην μάνα να του σπασω τα μούτρα ήθελα αλλά δεν είμαι δολοφόνος μην το περάσετε ποτε αυτό καμια οικογένεια δεν τα πέρασε αυτά σεβτοσο βαθμο να τα σπάει όλα μέσα.Μίσος πολύ μας γέμιζε και ακόμα τον μισού με όλα τα αδερφια τον σιχαινομαστε σε φέρνει σε δυσκολη θέση να θες να χτυπήσεις τον πατερα σου δεν τον νιωσαμε ποτε για πατερα σαν ξένο ανθρωπο τον βλέπαμε εναν άρρωστο μανιακό σπαστικο ανθρωπο ποτε δεν γνωρίζαμε ευτυχής στιγμές λιγες φορες μονο.Δεν θέλαμε ουτε φαγητο ουτε ρούχα καινούργια γκρίνια γκρίνια γκρίνια αυτό δεν το μπορουσαμε.Αν οτιδήποτε συμβαίνει σπίτι σας δεν θα σηκωνετε χερι σε γονεις θα νιώθετε άσχημα μετα θα πηγαίνετε στην αστυνομία να τον καταηγειλετε όχι οτι θα λυθεί το πρόβλημα αλλά πιο σωστη λύση.Εύχομαι μη σας τύχει τέτοιο πραγμα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ

14 Αυγούστου 2020 στις 15:12

Εζησα 30 χρονια γαμο με κοινωνιοπαθη ατομο, απο τον δευτερο χρονο ειχε γκομενα και εγω μονη ολη μερα να αναρωτιεμαι τι αδιαφορια εχει για μας οταν το εμαθα τι σημαινη τυψεις και ντροπη δεν υπαρχουν στο λεξιλογιο του. Η οικογενεια μου τον πηρε στο σπιτι τους γτ ειχα παθει καταθλιψη και ολα τα εξοδα τα ειχε ο πατερας μου αυτος των χαβα του κανενα συναισθημα ,μετανοια κατι. μετα απο 1 χρονο λεει παμε να ζησουμε με τους γονεις μου αφου ετσι και αλλιως δεν εκανε τιποτα ουτε δουλεια ουτε σχεδια ουτε να τους βλεπει τους γονεις μου λες και ηταν ξενοι στο δρομο, εφυγα σε αλλο νομο γτ δεν ηθελα το παιδι μου να μεγαλωση με τους τρελλους. Το αποτελεσμα ψεματα, διασκεδαση για τον εαυτο του εμεις δεν υπηρχαμε πεινα ασχημη κριτικη συνεχεια προς εμενα, αδιαφορια στο παιδι σε ολους τους τομεις σχολειο, γιατρους σπουδες κτλ εγω δουλευα αυτος καθοτανε τα τελευταια 15 χρονια, να εκμεταλευεται τους παντες την μανα του. Εκανα και ενα γιο τον οποιο δεν μιλουσε για 5 μηνες μεσα στο σπιτι για ασημαντους λογους και του επιτεθηκε στο τελος τον εδιωξε ο γιος μου απο τοτε ουτε τον νοιζει κανεις ζει οπως θελει να ζει και ολα καλα. Ετσι γλιτωσα εγω απο αυτον μακρυα απο τετοια ατομα ελεγα πολλες φορες στον εαυτο μου ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΜΑΥΡΟ ΧΡΩΜΑ ΑΠΟ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΝΑ ΦΟΡΕΣΩ καταλαβαινης πως νιωθει κανεις με τετειο ατομο διπλα του.

Απόγνωση

20 Αυγούστου 2020 στις 16:43

Καταλαβαίνω όλους τους παραπάνω... Είμαι 48 χρονών και μοναχοπαίδι... Εχω μια, ψυχοπαθή μάνα ( δυστυχώς αρκετά νέα) που εξακολουθεί να μου "τρώει" Τη ζωή. Αν και είμαι οικονομικά ανεξάρτητη και έχω μια υπέροχη οικογένεια... αυτό το "τέρας" που έχω για μάνα δεν με αφήνει σε ησυχία...Ψέματα... Δράματα... Ίντριγκες... Σενάρια... Αμοραλισμος... Φλυαρία...

Γράψε κι εσύ ένα σχόλιο...

Όλα τα σχόλια για να δημοσιευτούν πρέπει πρώτα να εγκριθούν από το διαχειριστή.

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ narciSOS.net

Τα άρθρα στο narcisos.net δημοσιεύονται σε αραιά και τυχαία χρονικά διαστήματα. Μπορείτε αν θέλετε να δώσετε το email σας ΕΔΩ, ώστε να σας ενημερώνω μόλις δημοσιευτεί νέο άρθρο.