Μορφές Κρυμμένης Επιθετικότητας

Σήμερα θα μιλήσουμε για μορφές κρυμμένης επιθετικότητας.

Συνήθως όταν μιλάμε για επιθετικότητα, αναφερόμαστε στη φανερή επιθετικότητα, σε πράγματα όπως φωνές, χτυπήματα, ή άλλες σωματικά βλαβερές επιθέσεις. Παρόλ’ αυτά η επιθετικότητα μπορεί να πάρει πολλές μορφές, οι οποίες να μην είναι φανερές, όσο φανερό θα ήταν για παράδειγμα το χτύπημα κάποιου ανθρώπου από κάποιον άλλο που θα ήταν σε κατάσταση οργής.

Τα περισσότερα από τα οποία θα συζητήσουμε θα χαρακτηριζόντουσαν μάλλον παθητικο-επιθετική (passive-aggressive) συμπεριφορά.

Αναρωτιόμαστε πως πρέπει να ΕΡΜΗΝΕΥΟΥΜΕ την παθητικο-επιθετική συμπεριφορά. Πρέπει να την ερμηνεύουμε με ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΡΟΠΟ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΗ ΦΑΝΕΡΗ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟΤΗΤΑ. Ως θυμό, συναίσθημα εχθρικότητας.

Η κρυμμένη (ή παθητικο-επιθετική) επιθετικότητα είναι ΕΞΙΣΟΥ ΒΛΑΒΕΡΗ με τη φανερή επιθετικότητα.

Το γεγονός οτι είναι καλυμμένη δεν απαλλάσσει το θύτη από τις ευθύνες του.

Οι θύτες που καταφεύγουν στην κρυμμένη επιθετικότητα, έχουν ΕΠΙΛΕΞΕΙ αυτή τη συμπεριφορά, με σκοπό να ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΟΥΝ ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ μια κατάσταση.

Ένα παράδειγμα συμπεριφοράς που υπονοεί κρυμμένη επιθετικότητα είναι η δημιουργία ΒΡΩΜΙΑΣ στον περιβάλλοντα ΧΩΡΟ, είτε μέσα στο σπίτι, είτε στο δρόμο, ή πάνω στο σώμα, π.χ.

– Σκουπίδια πεταμένα όπου να ‘ναι, ακόμα κι αν ο κάδος είναι δίπλα.
– Γκράφιτι ή σπρέϋ στους τοίχους, σε ξένη περιουσία, με το προκάλυμα της «τέχνης» ή της «επικοινωνίας».
– Τα τατουάζ, επίσης κάτω από το προκάλυμα της τέχνης ή της προσωπικής έκφρασης.
– Άπλυτα πιάτα.
– Χαλασμένες κοινόχρηστες τουαλέτες.
– Υπερσυσσώρευση πραγμάτων, με αποτέλεσμα το σπίτι να γίνεται αποθήκη.

Αυτός που καταφεύγει σε τέτοιες συμπεριφορές νιώθει εσωτερικευμένη θλίψη και θυμό, και προτιμά αυτές από το να αντιμετωπίσει απευθείας το πρόσωπο ή την κατάσταση που τον ενοχλεί. Χρησιμοποιεί ΑΚΑΤΑΣΤΑΣΙΑ και ΒΡΩΜΙΑ ως ΕΚΔΙΚΗΣΗ. Δημιουργεί ΕΠΙΤΗΔΕΣ ένα περιβάλλον ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ή και ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ στο άτομο που τον ενόχλησε.

Άλλα παραδείγματα κρυμμένης επιθετικότητας είναι οι κλασικές εκφράσεις παθητικο-επιθετικής συμπεριφοράς:

– υπερβολικός αρνητισμός.
– το να κάνει φασαρία, θόρυβο.
– κατακράτηση ξένων πραγμάτων, χωρίς συγκατάθεση.
– απόκρυψη σημαντικών πληροφοριών, ώστε να υπάρχουν συνέπειες.
– το να αρνείται να συμμετέχει.
– δεν ανταποδίδει φιλοφρονήσεις.
– δε λέει συγχαρητήρια, ούτε χαίρεται με τη χαρά άλλων και το δείχνει.
– λέει ψέμματα, ειρωνεύεται.
– φέρνει τους άλλους σε δύσκολη θέση, κατηγορεί.
– κρατάει μούτρα χωρίς να εξηγεί τι τον ενοχλεί.
– αργοπορεί, καθυστερεί, αναβάλλει ραντεβού διαρκώς.
– υποκρίνεται συμπεριφορές που συμφέρουν τον ίδιο.
– προσποιείται οτι ξεχνάει.
– προσποιείται ανικανότητα.
– εμποδίζει επίτηδες να γίνονται πράγματα, μπαίνει στη μέση.
– παθολογική παρεμβατικότητα, χώνει τη μύτη του.
– αθέτηση υποσχέσεων, δίνει υποσχέσεις τις οποίες ποτέ δεν επρόκειτο να κρατήσει.
– δεν κρατά συμφωνίες, προδίδει την εμπιστοσύνη.
– εκπέμπει απελπισία, σκοτώνει την ελπίδα.
– συκοφαντεί, ενώ ταυτόχρονα προσποιείται οτι είναι φίλος.
– θάψιμο, πισώπλατη μαχαιριά.

Θα παρατηρήσετε οτι οι παραπάνω συμπεριφορές είναι επίσης κοινές με τους ναρκισσιστές. Αυτό συμβαίνει επειδή οι ναρκισσιστές είναι πράγματι επιθετικοί τύποι ανθρώπων. Νιώθουν διαρκώς θυμό. Θέλουν να ελέγχουν τα πάντα με οποιονδήποτε τρόπο.

Η καλυμμένη επιθετικότητα συχνά δεν αναγνωρίζεται από τους ανθρώπους ως επιθετικότητα κι έτσι δεν αντιμετωπίζεται. Αυτό το κάνει ευκολότερο για το ναρκισσιστή να αρνείται την ευθύνη για την κακή του συμπεριφορά και να λέει οτι το θύμα τα βγάζει από τη φαντασία του.

Κάποιοι ναρκισσιστές δεν αντιλαμβάνονται καν τη συμπεριφορά τους ως επιθετική, παρόλο που στην πραγματικότητα είναι.

Μπορεί επίσης να αρνούνται οτι έχουν θυμό, ακριβώς επειδή δε θέλουν με τίποτα να αντιμετωπίσουν την κατάσταση.

Ζουν σε άρνηση για την κατάστασή τους και μπορεί να προφασιστούν ακόμα και ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ προκειμένου να δικαιολογηθούν, κάτι το οποίο φυσικά δεν ισχύει. Μπορεί π.χ. να ισχυριστούν οτι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟΙ να κάνουν μια συγκεκριμένη δουλειά, την οποία φυσικά καθυστερούν, και πετυχαίνουν έτσι τον πραγματικό στόχο τους, που είναι να εμποδίσουν.

Προτιμούν να χρησιμοποιούν εκείνες τις δικαιολογίες για τις οποίες δεν είναι δυνατό να αποδειχθεί η αλήθεια.

Το αποτέλεσμα είναι να μη ξαναζητήσεις ποτέ τη βοήθειά τους και να κάνεις τη δουλειά μόνος ή να απευθυνθείς σε κάποιον άλλον, το οποίο συνήθως είναι αυτό ακριβώς που ο ναρκισσιστής ήθελε εξ αρχής. Ο ίδιος δεν ήθελε να το ζητήσει μόνος του.

Οι ναρκισσιστές συχνά θυμώνουν όταν τους ζητείται να κάνουν κάτι. Πιστεύουν οτι δεν έχουν την υποχρέωση να κάνουν τίποτα. Θυμώνουν απλώς και μόνο επειδή τους ζητήθηκε.

Μπορεί επίτηδες να κάνει κακή δουλειά ή να είναι ανεπαρκής ώστε να απαλλαχθεί από την ευθύνη.

Μπορεί να γκρινιάζει οτι η δουλειά είναι πολύ τετριμμένη και υποτιμητική για αυτόν!

Μπορεί να προφασίζεται ανικανότητα στη διαχείριση των οικονομικών κι έτσι να ισχυρίζεται οτι πρέπει να είναι δικαιολογημένος όταν ξοδεύει αλόγιστα!

Η κατάσταση είναι ιδιαίτερα επικίνδυνη όταν μοναδικός υπεύθυνος για τη δουλειά – και μοναδικός γνώστης – είναι ο ίδιος ο ναρκισσιστής! Και παρ’ όλα αυτά να αποτυγχάνει διαρκώς να τη φέρει εις πέρας! Π.χ. όταν ο ναρκισσιστής είναι ο Διευθυντής. Σε τέτοιες περιπτώσεις ο ναρκισσιστής μπορεί να κάνει το μεγαλύτερο κακό και προσεκτικά κι επίτηδες επιλέγει τέτοια πόστα!

Στόχος όλων αυτών των συμπεριφορών είναι η έκφραση θυμού, εχθρικότητας, αποφεύγοντας ταυτόχρονα την άμεση αντιμετώπιση της κατάστασης, της πραγματικότητας, της ευθύνης.

Π.χ. ο ναρκισσιστής σύζυγος που δε θέλει να βοηθά στις δουλειές του σπιτιού, δε θέλει να το πει ευθέως, για να μη χαρακτηριστεί αρνητικά. Κάτι τέτοιο θα χαλούσε την απατηλά τέλεια εικόνα που έχει για τον εαυτό του και θα τον «έριχνε» ψυχολογικά. Τι κάνει λοιπόν; Κατασκευάζει μια «κατάσταση» η οποία να του δίνει το δικαίωμα να θυμώνει απλά και μόνο επειδή του ζητήθηκε να κάνει δουλειές! Που να του δίνει μια πραγματικά καλή δικαιολογία, του τύπου: Δεν το κάνω αυτό γιατί δεν το ξέρω, ή δεν είμαι καλός σε αυτό, ή είμαι χαζός ή ανίκανος (αντί για τεμπέλης ή εγωϊστής που είναι πραγματικά) και άρα δεν πρέπει να μου το ξαναζητήσεις. Αν μου ζητήσεις βοήθεια τότε ΕΣΥ είσαι η παράλογη, διότι σου έχω αποδείξει οτι δεν μπορώ να καταφέρω τις δουλειές τόσο καλά όσο ΕΣΥ θέλεις!

Το παραπάνω σκεπτικό πιάνει όλους τους στόχους:
– Ο ναρκισσιστής δε χρειάζεται να βοηθήσει,
– βρίσκει την ευκαιρία να κατηγορήσει τον άλλον,
– κανείς δε μπορεί να του ρίξει ευθύνη.

Είναι πολύ σημαντικό να αναγνωρίζουμε όλες τις διαφορετικές μορφές κρυμμένης επιθετικότητας. Όπως είπαμε, πολλοί άνθρωποι δε μπορούν να αναγνωρίσουν το θυμό και την επιθετικότητα όταν δεν είναι φανερή.

Πρέπει να καταλάβουμε οτι όλες αυτές οι συμπεριφορές προκαλούνται από συναισθήματα εχθρικότητας. Η επιθετικότητα σε αυτές τις συμπεριφορές είναι καλυμένη, αόρατη και δεν αποδεικνύεται εύκολα, όμως εάν οι συμπεριφορές επαναλαμβάνονται, τότε μπορούμε να αρχίσουμε να τις εντοπίζουμε.

Τους ανθρώπους με κρυμμένη επιθετικότητα τους αντιμετωπίζουμε όπως ακριβώς και τους ναρκισσιστές. Απομακρυνόμαστε όσο περισσότερο γίνεται, και δεν τους αφήνουμε να επηρεάζουν τη ζωή μας, διότι η συμπεριφορά τους είναι εξίσου τοξική και βλαβερή.

Να προσέχετε τον εαυτό σας.

  • 31 Μαρτίου 2018
  • narcadmin

Σχόλια

Βαγκελης

3 Μαΐου 2019 στις 7:23

Καλημέρα χριστός ανέστη. Ένα μεγάλο ευχαριστω στο σαιτ για τις γνώσεις που προσφέρει που εμένα προσοπίκα με έσωσαν για άλλη μια φορά.αφου η τρελή εμφανίστηκε σαν φάντασμα για μια ακόμα φορά προσπαθώντας να με γυρίσει πίσω. Τα αισθήματα μου ήταν τελείως ουδέτερα νεκρά θα έλεγα μάλλον λύπηση θα έλεγα. Αλλα όπως λέει ο μύθος του ναρκισσου στο τέλος κατασστρεφονται μόνη τους δεν χρειάζεται να κανούμε τίποτα εμεις

narcadmin

3 Μαΐου 2019 στις 13:53

Καλημέρα Βαγγέλη. Χαίρομαι πολύ που βρίσκεις οτι το σαιτ σε βοηθάει και σε ευχαριστώ που το διαβάζεις και για τα σχόλιά σου. Να είμαστε όλοι καλά, χρόνια πολλά!

Αρτεμις

5 Μαΐου 2019 στις 17:17

Καλησπέρα κι απο εμένα.Παλευω να χωρίσω απο τον ψυχοπαθή-νάρκισσο πρώην σύζυγο και χαίρομαι που επιτέλους βρήκα εμα site το οποιο κατα κάποιο τρόπο εξειδικεύεται σε αυτή την διαταραχή προσωπικότητας η οποία, ειδικά στη χώρα μας, αμφιβάλλω εαν διαγιγνώσκεται και αν ναι σε τι ποσοστά άραγε.Η αλήθεια ειναι ότι μέχρι πολύ πρόσφατα δεν ήξερα καν ότι υπάρχει ο προς « ναρκισσιστική κακοποίηση» αλλά δυστυχως νοιώθω ότι την έχω υποστεί 12 χρόνια τώρα.Καναμε δυο υπέροχα παιδάκια και παλεύω να βρούμε τις ισορροπίες μας, μακριά απο την ψυχοπάθεια του.
Σας ευχαριστώ πολύ για τα ωραια άρθρα.
Συνεχίστε την καλή δουλειά.Μας βοηθάτε πολύ.

narcadmin

6 Μαΐου 2019 στις 18:21

Άρτεμις σε ευχαριστώ πολύ που διαβάζεις το σαιτ και χαίρομαι πολύ που ενημερώνεσαι από τα άρθρα του για το φαινόμενο αυτό που μας ταλαιπωρεί... Να φροντίζεις να είσαι κι εσύ καλά γιατί μόνο τότε θα μπορείς να βοηθήσεις τα παιδάκια σου στα δικά τους θέματα.

ΧΡΗΣΤΟΣ

7 Μαΐου 2020 στις 17:35

Είναι ακριβώς έτσι τώρα με αυτά που διάβασα καταλαβαίνω ότι είμαι ψυχοπαθής και πάσχω και από καταθλιψη

narcadmin

7 Μαΐου 2020 στις 21:25

Χρηστο καλά έκανες και υποψιάζεσαι πράγματα για τον εαυτό σου, εφόσον καταλαβαίνεις οτι κάτι δεν πάει καλά, αλλά μην κάνεις διάγνωση μόνος σου, τον τελικό λόγο για το τι σου συμβαίνει πρέπει να τον έχει ο γιατρός, για να μπορεί να σε κατευθύνει σωστά τι να κάνεις.

Γράψε κι εσύ ένα σχόλιο...

Όλα τα σχόλια για να δημοσιευτούν πρέπει πρώτα να εγκριθούν από το διαχειριστή.

ΕΓΓΡΑΦΗ ΣΤΟ narciSOS.net

Τα άρθρα στο narcisos.net δημοσιεύονται σε αραιά και τυχαία χρονικά διαστήματα. Μπορείτε αν θέλετε να δώσετε το email σας ΕΔΩ, ώστε να σας ενημερώνω μόλις δημοσιευτεί νέο άρθρο.